Պէրպէրեան վարժարանը հիմնադրուած է 1876թ-ին Կ. Պոլսոյ Քատըքէոյ թաղամասին մէջ՝ Ռեթէոս Պէրպէրեանի ջանքերով։ Շրջանաւարտներն իրաւունք կը ստանային ուսումը շարունակելու եւրոպայի երկիրներու համալսարաններուն մէջ։ Ունեցած է նախապատրաստական, նախակրթական, ուսումնարանական բաժիններ (ցերեկային եւ գիշերօթիկ)։ Բարձր դասարաններու ուսուցման մէջ կատարուած է շերտաւորում, ըստ մասնագիտացումներու՝ գիտական, գրական, առեւտրական, մանկավարժական։ Ուսուցումը տարուած է հայերէն, ֆրանսերէն, անգլերէն, արաբերէն լեզուներով։ Ամբողջ դասընթացքն աւարտողը կը ստանար դպրութեան կամ գիտութեան պսակաւորի աստիճան։ 

Վարժարանը Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներուն փակուած է (1914-1918 թթ.), պատերազմէն ետք՝ վերաբացուած՝ նախակրթարանի եւ լիցէյական բաժիններով։ Ունեցած է կիրակնօրեայ դասընթացք՝ օտար վարժարաններու մէջ ուսում ստացող հայ ուսանողներուն համար։ 1924 թուականին փոխադրուած է Եգիպտոս եւ գործած նոյն ծրագիրով։ 

Տուած է մօտ 450 շրջանաւարտ, որոնց թուին՝ Ռուբէն Սեւակ, Շահան Շահնուր, Վահան Թեքէեան, Յովհաննէս Հինդլեան եւ գիտութեան ու մշակոյթի այլ գործիչներ։ Փակուած է 1934թ. նիւթական միջոցներ չունենալուն պատճառով։