ԱՐԵՒՄՏԵԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆ – Ցեղասպանութեան ենթարկուած հայերու յիշատակի օրէն քանի մը օր առաջ՝ քրդամէտ Ժողովրդական Դեմոկրատական կուսակցութիւնը ներկայացնող Կարօ Փայլանը թրքական ազգային Մեծ ժողովին ներկայացուցած է օրինագիծ մը, որ կը ներառնէ “Հայկական ցեղասպանութեան ճանաչումը”, “Հասարակական վայրերու ցեղասպանութեան հետ առնչուող անունները ջնջելը” եւ “Թրքական քաղաքացիութեան մասին օրէնքի փոփոխութիւն” մը։

Օրինագիծի ընդհանուր նախաբանին մէջ ան գրած է․ “Ըստ 1914 թուականին կատարուած մարդահամարին՝ Օսմանեան կայսրութեան մէջ կ՛ապրէին մօտ երկու միլիոն հայեր։ 1915 թուականի Ապրիլ 24-ի գիշերը՝ մօտ 250 հայ մտաւորականներ ձեռբակալուած էին, որոնց մէջ կային պատգամաւորներ եւ գրողներ”։
“Այս մարդկանց աքսորելէ ետք Այաս եւ Չանքըրը՝ անոնց մեծամասնութիւնը սպաննուեցան։ Աքսորուածներու եւ սպաննուածներու շարքին էին դոկտոր Նազարէթ Տաղաւարեանը (Օսմանեան Կայսրութեան պատգամաւոր), Արմէն Տորեան (բանաստեղծ եւ լրագրող), Շաւարշ Քրիսեան (Մարզական Մարմնամարզ թերթի գլխաւոր խմբագիր), Լեւոն Լարենց (բանաստեղծ), Ռուբէն Սեւակ (բանաստեղծ), Ենովք Սահէն (թատրոնի դերասան), Սիամանթօ [Ատոմ Եարճանեան] (բանաստեղծ), Յակոբ Թերզեան (դեղագործ եւ գրող), Դանիէլ Վարուժան (բանաստեղծ), Գրիգոր Եսայեան (ուսուցիչ եւ թարգմանիչ), Ռուբէն Զարթարեան (գրող եւ բանաստեղծ), Տիրան Քէլէկեան (գրող եւ դասախօս թրքերէն լեզուի) եւ Գրիգոր Զօհրապ (Օսմանեան Կայսրութեան պատգամաւոր եւ գրող)”, կը կարդանք այս օրինագիծին մէջ:
Օրինագիծով կը նշուի, որ Օսմանեան Թիւրքիան փորձած է նկարագրել ցեղասպանութիւնը որպէս “պատերազմի բնական հետեւանք” եւ կը յայտարարէ, որ անոր ժխտումը պատճառ դարձած է փոքրամասնութիւններու դէմ ատելութեան մղումով բազմաթիւ յանցագործութիւններու՝ թրքական Հանրապետութեան ամբողջ պատմութեան երկայնքին, գրած է Ժան Էքեանը Արմնիւզի կայքին մէջ։
Մենք կ՛ուզենք խնդրել Արմենակ Աբրահամեանին՝ Արեւմտեան Հայաստանի Ազգային խորհուրդի նախագահին, իմանալու թէ ան ինչ կը մտածէ սոյն մօտեցման մասին:

Ըստ Արմենակ Աբրահամեանի՝ Կարօ Փայլանը ներկայացուցիչն է քրդամէտ կուսակցութեան մը, եւ սխալ չէր, որ կը ցանկար նմանօրինակ օրինագիծ մը ներկայացնել (դխոխքը բարի մտադրութիւններով կը սալարկէ)։ Սա այն է, ինչ մենք ըրած ենք 2011 թ.-ին Նախագահ Աբդուլլահ Գիւլի պաշտօնական խնդրանքով:

http://www.western-armenia.eu/stat.gov.wa/arm/2011/Timoum-Nakhagah.Abdullah-Gyulin-18.04.2011.pdf
http://www.western-armenia.eu/stat.gov.wa/tr/2011/Turkiye-cumhurbaskani-sayin-Abdullah-Gul-e-resmi-Basvuru-24.04.2011.pdf
http://www.western-armenia.eu/stat.gov.wa/fr/2011/Requete-a-Monsieur-ABDULLAH-GUL-18.04.2011.pdf
http://www.western-armenia.eu/news/Actualite/2017/Lettre_ouverte_au_President_Recep_Tayyip_Erdogan-25.04.2017.pdf

Կարօ Փայլանի մօտեցման խնդրականը այն է, որ նա երբէք չէ դիմած մեր Ազգային Խորհուրդին: Կարօ Փայլանը չի գիտակցիր, որ թրքական պետութեան կողմէ հայ ժողովուրդին դէմ կատարուած ցեղասպանութեան ճանաչման խնդիրը սակարկութեան ենթակայ հարց մը չէ, ոչ ալ քաղաքագէտներու կողմէ օգտագործուելիք խնդրոյ առարկայ մը՝ անոր անբարենպաստ հետեւանքներով հայերու եւ Արեւմտեան Հայաստանի պետականութեան համար։
Կարօ Փայլանը կը խաղայ թրքական պետութեան խաղով` աղաւաղուած “հայկական ցեղասպանութիւն” մը ճանչնալու պահանջով, մինչդեռ ցեղասպանութիւնը թրքական է” եւ առանց մտածելու կը կիրառէ Եւրոխորհրդարանի 1987 թ.-ի քաղաքական բանաձեւը։
Ան կամաւորապէս կը փոքրացնէ Հայերու քանակը ըստ վիճակագրութիւններու՝ որոնք ունին միայն յարաբերական արժէք, քանի որ անոնք կը թուագրուին Սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ի (1894-1896) եւ Երիթուրքերուն (1909) ցեղասպանական գործունէութեան շրջանէն ետք 1914 թ.-ի մարդահամարով։
Ան հայ ժողովրդին կը համարէ փոքրամասնութիւն մը՝ մինչդեռ հայերը բնիկ ժողովուրդ են, որոնք Արեւմտեան Հայաստանի մէջ ապրած են նախքան առաջին թիւրքի գալուստը Կեդրոնական Ասիայէն։
Ան հաշուի չ՛առներ Թիւրքիոյ կողմէ ստորագրուած յօդուածները Սեւրի պայմանագիրին՝ որ կը կարգաւորէ մարդկութեան եւ քաղաքակրթութեան դէմ գործուած յանցագործութիւններու ճանաչման եւ յատուցման ամբողջական փաթեթը:
Կարճ ասած, ինչ յարաբերութիւն կրնայ ունենալ Արեւմտեան Հայաստանի մէջ Հայոց դէմ գործուած ցեղասպանութեան ճանաչումը եւ այսպէս կոչուած “Թրքական քաղաքացիութեան մասին օրէնքի փոփոխութիւնը”, որուն նպատակը թրքացնելն է Արեւմտեան Հայաստանի հայերը, եւ ես չեմ ըմբռներ այսպիսի տեսլական մը։
Կարօ Փայլանի ելոյթը ոչնչութիւն է, եւ անւաւէր է Արեւմտեան Հայաստանի համար, ուստի եւ չունի որեւէ քաղաքական իրաւականութիւն նման գործողութիւններու համար՝ առանց մեր իշխանութիւններուն հետ խորհրդակցութեան։

WAN