Արեւմտեան Հայաստանի Տիգրանակերտ քաղաքի հայերն այս տարի ստիպուած եղան Սուրբ Զատիկը տօնելու սրճարանի մը մէջ, քանի որ տեղի գործող միակ հայկական եկեղեցին` Սուրբ Կիրակոսը փակ էր: Մեծերը կը սորվեցնէին, որ այդ օրը տօն է։ Սուրբ Յարութեան տօնին չէօրէքներ կը թխուէին եւ կը բաժանուէին հարեւաններուն, իսկ հաւկիթները կը խաշուէին սոխի կեղեւներու հետ` այդպիսով կարմիր գոյն ստանալով:

Տարիներ անց, երբ վերանորոգուեցաւ Տիգրանակերտի Սուրբ Կիրակոս եկեղեցին, այնտեղ եւ շրջակայ բնակավայրերուն մէջ ապրող իսլամացուած ու գաղտնի հայերը կը հաւաքուէին այս եկեղեցիին մէջ եւ 2015 թ.-ին, այսինքն` հայերու դէմ իրակնացուած ցեղասպանութենէն 100 տարի յետոյ հազար հոգինոց խմբով մը նշուեցաւ Սուրբ Զատիկը:

2015 թ.-ին թիւրք-քրդական ընդհարումէն յետոյ Գյաւուր թաղը լիովին քանդուեցաւ եւ աւերակ դարձաւ: Տուժեց նաեւ Սուրբ Կիրակոս եկեղեցին: Եւ այդ թաղամաս մուտքն ու ելքն արգիլուեցաւ: Այս տարուայ տօնակատարութիւններուն տեղի հայութեան հետ միասին մասնակցեցան նաեւ գրող եւ պատմաբան ։ Մասնակիցները մօտ 120 հոգի էին: