Սուրիոյ նկատմամբ յարձակման իրականացումը կը վկայէ այն մասին, որ Թիւրքիան հաշուի չի նստիր համաշխարհային հասարակական կարծիքին հետ, հաշուի չի նստիր այլ պետութիւններու հետ։ Ասոր մասին ArmDaily.am-ին հետ իր զրոյցին ըսեր է թիւրքագէտ Ռուբէն Սաֆրաստեանը՝ ընդգծելով, որ սա կը նշանակէ, որ Թիւրքիան ինքզինք վեր կը դասէ միջազգային իրաւունքէն, քանի որ սա ըստ էութեան կը յարձակի ինքնիշխան պետութեան տարածքին վրայ։

«Եթէ Թիւրքիան իրեն թոյլ կուտայ նման կերպ վարուելու, թոյլ կուտայ յարձակուելու ինքնիշխան պետութեան վրայ, ապա կրնայ նման բան թոյլ տալ նաեւ այլ երկիրներու պարագային։ Միաժամանակ, Թիւրքիան ի ցույց կը դնէ, որ կարող է աշխարհի հզօր քանի մը պետութիւններու հետ լեզու գտնել, հետեւաբար Թիւրքիոյ ձեռքերն աւելի ազատ են ու ան կրնայ աւելի յարձակողական քաղաքականութիւն վարել ողջ տարածաշրջանէն ներս»,-ըսաւ Սաֆրաստեանը՝ ընդգծելով, որ պատահական չէ, որ վերլուծական շրջանակներու մօտ կը քննարկուի այն տարբերակը, որ Թիւրքիան կրնայ նմանատիպ ոտնձգութեամբ գործողութիւններ իրականացնել նաև Իրաքի, ուստի եւ իրաքեան քիւրդերուն դէմ։

Յաջորդ հանգամանքն այն է, որ երբ կը նայինք այս գործողութիւններուն աւելի պատմական առումով, ապա Թիւրքիոյ գործողութիւնները, որոնց մասին կը խօսինք այժմ՝ մաս կը կազմեն այն մեծ ծրագիրներուն, զոր ունի Թիւրքիայի կառավարութիւնը՝ վերականգնելու համար այն սահմանները, որոնք կը նախանշուէին Թիւրքիոյ խորհրդարանին կողմէ դեռ 1920 թ-ին եւ յայտնի են որպէս «Ազգային ուխտի» սահմաններ։

«Ըստ այդմ՝ Սուրիան կը գտնուի Թիւրքիոյ տարածքին։ Եթէ նայինք գործողութիւններու աշխարհագրութեան՝ կը տեսնենք, որ Թիւրքիան կը գրաւէ ամբողջ թիւրք–սուրիական սահմանը՝ քանի մը հարիւր կիլոմետր երկայնքով, իսկ գործողութիւններուն խորութիւնը պէտք է ըլլայ 32 կմ-էն ոչ պակաս։ Ըստ էութեան՝ որոշ առումով, սա  իրականացումն է այն ծրագիրներուն, որոնք Աթաթիւրքը չկրցաւ իրագործել։

Ըստ Սաֆրաստեանի՝ «Ազգային ուխտի» սահմաններէն ներս են նաեւ Արեւմտեան Հայաստանն ու Կարսը։ Ներկայ Հայաստանի Հանրապետութեան տարածքը կամ ընդհանրապէս չի նշուիր այդ քարտէսին, կամ կը նշուի Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրով նախանշուած սահմանները, որ ներկայիս Հայաստանի 1/3-ը կը կազմէ։

Ամբողջական յօդուածին կրնաք ծանօթանալ մեր կայքէն: