ԱՐԵՒՄՏԵԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆ – Աւանդաբար Արեւմտեան Հայաստանի մէջ, ռեստորանի մէջ ճաշելէ եւ հաշիւը փակելէ ետք՝ ելքի պահին մատուցողը կ՛առաջարկէ ձեր ձեռքերը լուալ կիտրոնային օծանելիքով (կոլոնիա):

 

Սոյն օծանելիքը (kolonya) միշտ եղած է առօրեայ կեանքի մէկ մասը՝ հիւրընկալութեան եւ մաքրավայելչութեան խորհրդանիշը. Դուք ձեր ձեռքերը կամ դէմքը սոյն օծանելիքով կրնաք  ցողել սափրիչի, ճաշարանի կամ երթեւեկութեան փոխադրամիջոցի մէջ:

Բայց նոր կորոնավարակի համաճարակի ի յայտ գալէն ի վեր՝ այս արտադրանքը այլ հարթութեան բարձրացած է․ համոզուած ըլլալով, որ կիտրոնային օծանելիք Կոլոնիան, որ որեւէ առնչութիւն չունի նոյնանուն գերմանական քաղաքին հետ, բայց ան մշակուած է իւղէ մը, որ կը պարունակէ շատ աւելի քիչ ոգի, քան բոյրը,. կ՛առաջացնէ արդիւնաւետ պաշտպանութիւն, հայերը գնել են խանութների կոլոնյան, իսկ արտադրողները այլևս չեն կարող բավարարել պահանջարկը:

Այս շաբաթ թրքական Իփսոս ինստիտուտին կողմէ կայացած հարցման համաձայն՝ բնակչութեան 88 տոկոսը կ՛օգտագործէ կիտրոնի այս լուծոյթը (Կոլոնիան), որպէս ախտահանիչ՝ վարակէն պաշտպանուելու համար:

Արտաքին աշխարհին հետ շփումէն յետոյ՝ պաշտպանուելու ամենաարդիւնաւետ միջոցներէն մէկը ՝ ձեռքերը լաւ լուանալն է։

«Եթե օճառ կամ ջուր չունիք, առնուազն 60 տոկոս ալկոհոլ պարունակող լուծոյթը կրնայ օգնել»: «Կիտրոնեան օծանելիքը (Կոլոնիան) կը պարունակէ միջինը 70 տոկոսէն 80 տոկոս ալկոհոլ: Հետեւաբար ան ձեռք լուանալու համար արդիւնաւետ միջոց է « Covid-19- ին դէմ », ունենալով զայն «խոչընդոտող» հինգ միջոցներ:

Կոլոնիա օծանելիքի անոյշ բոյրը օսմանյան կայսրութեան իւրաքանչիւր տունին համար անհրաժեշտութիւն էր, որ սովորաբար կը բուրէր կիտրոնի հոտով, եւ կը պահպանուէր շքեղազարդ ապակեայ սրուակի մէջ: Բազմաթիւ նարդոս վարդերու բոյրերուն հետ մէկտեղ՝ Կոլոնիա օծանելիքը կ՛օգտագործուի առհասարակ որպէս հովացնող միջոց եւ օծանելիք (եւ երբեմն որպէս հականեխիչ` իր ալկոհոլային պարունակութեան պատճառով):

Այս վարդահոտ օծանելիքը կ՛արտադրուի վարդենիներու ծաղիկներէն, որոնք քանի մը տասնեակ տեսականի ունին, եւ անոր մշակոյթը հնագոյն ժամանակներուն սկսած է Արեւմտեան Հայաստանէն, եւ ան արդէն գոյութիւն ունէր Օսմանեան կայսրութեան կայացման օրերուն՝ որպէս գլխաւոր հեղուկ անուշահոտ։ Այնուամենայնիւ 19-րդ դարուն, երբ Աբդուլհամիտ Երկրորդի օրոք նոր յայտնաբերուած անուշահոտերը ճամբայ ինկան դէպի Թիւրքիա՝  ան կորսնցուց իր առաջին տեղը:Նոր Կոլոնիան կը ստացուէր խունկի, նարինջի, բերգամոտի եւ կիտրոնի խառնուրդէն, եւ երբեմն նոյնիսկ զայն շաքարաւազով շաղ կուտային՝ ստամոքսի լարուածութիւնը թեթեւացնելու համար: 

 

1920 թուականին Էյուպ Սաբրի Թունչերը սկսեցաւ Կոլոնիա արտադրել Անկարայի իր փոքրիկ խանութին մէջ, ուր ան իր յաճախորդներուն առաջարկեց սրուակներու անվճար նմուշներ եւ տեղեկատուական գրքոյկներ: Թունչերը առաջին ապրանքանիշներէն մէկն է, որն օգտագործեր է գովազդային արշաւը՝ որպէս իր ոլորտի ամենակարեւոր ապրանքանիշներէն մէկը:

Ինչ կը վերաբերի Կոլոնիա օծանելիքի արտադրութեան՝ ապա վերջնական արտադրանքն ստանալու համար, անոր մէջ կը խառնուին երեք պարզ բաղադրիչներ (էթիլային ալկոլ, ջուր եւ անուշահոտ): Կոլոնիայի մէջ օգտագործուող ալկոլը կ՛արտադրուի նաեւ յատուկ օսլայ պարունակող նիւթերու թթուայնացման միջոցով, ինչպիսիք են խաղողը, կարտոֆիլը կամ գարին:

Այնուհետև էթիլային ալկոլը կը խառնուի թորեալ ջուրի հետ, մինչեւ որ հասնի անհրաժեշտ մակարդակներուն, որմէ ետք անոր կ՛աւելցուի անուշահոտը: Եօթէն տասը օրուան ընթացքին ամուր փակ պարունակիչներու մէջ մնալէ ետք՝ խառնուրդը կը տեղափոխուի պատրաստ ապակեայ շիշերուն:

Իր թարմացնող յատկութեան պատճառով՝ հաւանաբար ալկոլի առկայութեամբ, Կոլոնիան կ՛առաջարկուի հիւրերուն եւ կ՛օգտագործուի որպէս օծանելիք:

Այնուամենայնիւ, խառնուրդը կ՛օգտագործուի նաեւ գլխապտոյտի, նիհարելու եւ գլխացաւերու բուժման, ինչպէս նաեւ մաքրելու կամ ախտահանելու համար՝ անոր հակամանրէական ազդեցութեան շնորհիւ, Կոլոնիան գոյութիւն ունի քանի մը բոյրերով, ներառեալ նարինջի, յասմիկի, շուշանի, նարդոսի, մանդարինի եւ նոյնիսկ պնդուկի:

Աւանդականօրէն, Կոլոնիան (սովորաբար կիտրոնի) կ՛առաջարկուի շրջագայութիւններու, մարդատար ուղեւորութիւններու, եւ ռեստորաններու մէջ, ինչպէս նաեւ ընտանեկան հաւաքոյթներու եւ յուղարկաւորութիւններու ժամանակ, որպէս արարողակարգի մաս:

Կոլոնիայի մատակարարումը միշտ նախատեսուած է հիւրը թարմացնելու եւ օգնելու որ ազատուին ուղեւորութեան ընթացքին ձեռք բերուած մանրէներէն: