Sat. Sep 26th, 2020

Հուլիսի 10-ը հայ հասարակական գործիչ, մեծահամբաւ բարերար, գիւտարար, արդիւնաբերող Ալեք Մանուկեանի յիշատակի օրն է: Հայրենասիրական եւ ազգասիրական վեհ նպատակներով ոգեշնչուած՝ ան կը ձգտէր ընդլայնել սեփական արդիւնաբերութիւնը, որպէսզի կարողանար ալ աւելի օգտակար ըլլալ իր հայրենիքին: Կը ցանկանար, որ մեր մշակոյթը, հայ գիրն ու գրականութիւնը «չանտեսուին այլեւս»: Ալեք Մանուկեանի մասին եւրոպական մամուլը գրեր էր. «Հայ ազգի ամենանշանաւոր անհատներէն մէկն աշխարհի»…

Օսմանեան Թուրքիոյ կողմէ իրականացուած հայերու բնաջնջման փորձէն ետք դժուար էր հանգիստ եւ ապահով ապրիլ հայրենի ծննդավայր Զմիւռնիայի մէջ:  Երիտասարդ Ալեք Մանուկեանը, ով կը փայլէր գիտելիքներով եւ աշխատասիրութեամբ, իր հետ վերցնելով մի քանի կարեւոր իրեր եւ գրպանը ունենալով 50 դոլար՝ մեկներ է ԱՄՆ:

1920 թուականէն ապրեև է ԱՄՆ-ի մէջ, 1924 թուականէն՝ հաստատուեր է Դետրոյթի մէջ։ 1930 թուականէն անդամագրուեր է ՀԲԸՄ-ին։ 1953-1989 թուականներուն՝ ՀԲԸՄ կենտրոնական վարչական ժողովի նախագահ, 1970 թուականէն՝ ցկեանս նախագահ, 1989 թուականէն՝ ցկեանս պատուաւոր նախագահ։ 1929 թուականին հիմներ է սեփական ձեռնարկութիւն, որը վերածուեր է ավտոմասեր արտադրող (Մասկո) միջազգային ընկերութեան։ Մանուկեանի գործունէութիւնն ուղղուած  եղեր է սփիւռք-հայրենիք կապերու ընդլայնմանն ու ամրապնդմանը։ 1994 թուականին Մանուկեանին շնորհւեր է ՀՀ քաղաքացիութիւն և ՀՀ Ազգային Հերոսի կոչում։ Պարգեւատրուեր է բազմաթիւ պատւոյ շքանշաններով, արժանացեր է  շարք մը համալսարաններու պատւոյ դոկտորի կոչման։