Մեծանուն բանաստեղծ, արձակագիր, հասարակական գործիչ, Հայաստանի ԳԱ ակադեմիկոս Աւետիք Իսահակեանը ծնած է 1875 թուականին, Ալեքսանդրապոլի մէջ: Սորուած է Էջմիածնի Գեւորգեան ճեմարանի մէջ, 1893-ին ընդունուեր է Լայպցիգի համալսարան՝ որպէս ազատ ունկնդիր:

Գրական գործունէութեանը զուգնթաց վաղ երիտասարդական տարիներէն զբաղուեր է նաեւ քաղաքական գործունէութեամբ։

Բնաւ չի հաւատալով երիտթուրքերու խօստումներուոն Արեւմտեան Հայաստանի ինքնավարութեան վերաբերեալ եւ ենթադրելով, որ Հայաստանին սպառնացող պանթուրքական վտանգը կարող է կանխել Թուրքիայի հովանաւոր կայզերական Գերմանիան, Իսահակեանը մեկներ է Բեռլին շարք մը գերմանական մտաւորականներու հետ մասնակցեր է Գերմանա-հայկական ընկերութեան ստեղծմանը։ Սկսուած առաջին համաշխարհային պատերազմը եւ Մեծ եղեռնը հաստատեցին Իսահակեանի ամենամռայլ կանխատեսումները երիտթուրքերու հայաջինջ քաղաքականութեան վերաբերեալ: Պատերազմէն եւ եղեռնէն ետք Իսահակեանը արտացոլեր է հայ ժողովուրդի ողբերգական ճակատագիրն ու անոր հերոսական ազատամարտը: Բանաստեղծը ձեռամուխ եղեր է հայերու դէմ իրագործուած ցեղասպանութեան մեղադրականու՝ «Սպիտակ գիրքի» ստեղծմանը։ XIX դ. վերջի եւ XX դ. սկիզբի հայ քաղաքական կեանքի, Հայկակական հարցի իւրահատուկ համայնապատկերը պիտի դառնար Իսահակեանի «Ուստա Կարոն» մեծածաւալ վէպը, որը աւաղ, մնաց անավարտ: «Ուստա Կարոն» կաւարտուի այն օրը, երբ լուծվու հայկական հարցը»,-ըսած է Վարպետը: 

1946թ ստացեր է ԽՍՀՄ Պետական Մրցանակ, 1946–57թթ եղեր է Հայաստանի գրողներու միութեան նախագահ։

Աւետիք Իսահակեանը մահացելրէ 1957թ Հոկտեմբերի 17-ին՝ Երեւանի մէջ։

Leave a Reply