Արեւմտեան Հայաստանի մէջ գտնուող Կըզըլըրմակ-Հալիս գետի տագնապի  պատճարով՝ ձուկերը կը սատկին: Հալիսի մէջ, որու երկարութիւնը 1355 կիլոմետր է, բացի ցամքելու վտանգէն սկսեր է նաեւ զանգուածային ձուկերու անկում:

Հալիս գետը Սեբաստիայէն սկսած կը ոռոգէ երկրի ներքին շրջաններու հողերը:

Որոշ գաւառներու բնակիչներու համար յատկապէս ձկնորսութեան եւ ոռոգման մէջ մեծ դեր ունեցող գետի ջուրի սակավութիւնէն առաջացեր են չորային տարածքներ։

Հալիսը, որը կը ոռոգէր գիւղատնտեսական հողերը, սկսեր է շատ դանդաղ հոսիլ՝ չափազանց շոգերու եւ ջրամբարի դարպասներու փակուելու պատճառով: Հալիսի ափերուն յայտնուեր են ալյուվիումներ և գոյացեր է կղզեակներ: