Համաձայն վարչապետ Փաշինեանի, Նախագահ Ալիեւի եւ Նախագահ Պուտինի կողմէ Նոյեմբերի 11-ին ստորագրուած հրադադարի՝ առանց Ֆրանսիայի եւ Միացյալ Նահանգներու (Մինսկժքի խումբի համանախագահներ) պաշտօնական մասնակցութեան:

1) Ռուսական բանակը կը հաստատուի Արցախի մէջ:

2)Հայ կամաւորական զինուած ուժերը կը պատրաստուին դուրս գալ, սակայն այս պահի դրութեամբ սպասման մէջ են:

3)Ներկայ պահին տարածքի մէջ բախումներ չիկան, ինչը թոյլ կուտայ խուսափ Ռուսաստանի խաղաղապահ ուժերու հետ առճակատումէն:

4) Համաձայն հոդուած 6-ի, ՀՀ վարչապետ Փաշինեանը պէտք է Նոյեմբերի 15-ին Քարվաճառի շրջանը հանձնէ Ատրպէյճանին։ Հայաստանը (վարչապետ Փաշինեանը) ոչ իշխանութիւն ունի, ոչ  իրավասութիւն։ Օրենքով, այս շրջանը չի պատկանիր Հայաստանի Հանրապետութեանը: Այս արարքի քաղաքական հետեւանքները աղետալի կըլլային Հայաստանի Հանրապետութեան եւ անոր իշխանութիւններու համար: Արեւմտեան Հայաստանն իր սահմաններու անձեռնմխելիութեան շրջանակներուն արդեն դէմ է այս հոդուածին: 

5)Նոյնը կը վերաբերուի Լաչինի (Բերձոր) տարածաշրջանին (հոդուած 6):

6) Ատրպէճյանի Նախիջեւանի հետ Մեղրիի կապի հարցը կը մնայ Հայաստանի ներքին քաղաքականութեան եւ ազգային ինքնիշխանութեան խնդիր, եւ անհրաժեշտ է, որ այն քննարկուի եւ վավերացուի խորհրդարանի կողմէ:

7) Հայաստանի Հանրապետութիւնը (Վարչապետ Փաշինեան)  իրաւունք չունի, ոչ ալ ուժ Աղտամը եւ անոր շրջանը Ատրպէյճանին տալու Նոյեմբերի 20-ին, այս տարածաշրջանը իրեն չի պատկանիր (հոդուած 2):

8) Այս զինադադարը եւ անոր փոփոխութիւնները չեն համապատասխանիր Արցախի Հանրապետութեան ազգային սահմանադրութեանը: Այս որոշումներն կասկածի տակ են կը դնեն Արցախի Հանրապետութեան փաստացի պետութեան գոյութիւնը եւ անոր իշխանութիւնները:

Հետեւաբար՝ 

ա)Արեւմտեան Հայաստանը անվավեր կը ճանչնայ Հայաստանի Հանրապետութեան բոլոր որոշումները, որոնք ուղղուած են Արցախի տարածքային իրավիճակի փոփոխմանը:

բ) Արեւմտեան Հայաստանը բռնագրաուած տարածքներ կը յայտարարէ բոլոր այն շրջանները, որոնք ներկայ պահին բռնի կերպով կը գտնուին թուրք-ատրպէյճանական բանակի վերահսկողութեան տակ:

գ) Արեւմտեան Հայաստանը կը դատապարտէ բոլոր ռազմական հանցագործութիւնները եւ էթնիկական զտումները, որոնք ուղղուած են Արցախի հայ խաղաղ բնակչութեանը ոչնչացնելուն, եւ Թուրքիայէն ու Ատրպէյճանէն փոխհատուցում կը պահանջէ՝ համաձայն միջազգային իրաւունքի (Հաագայի կոնվենցիաներ 1899 եւ 1907):

դ) Առանց Արցախի հայ բնակչութեան համաձայնութեան ընդունուած բոլոր որոշումներն առոչինչ են, անոնք կասկածի կենթարկեն հայ ժողովուրդի ինքնորոշման իրաւունքի սկզբունքը: