Ներկայի ատրպէյճանա-հայկական հակամարտութեան արմատը կըսկսի Առաջին համաշխարհային պատերազմի աւարտին՝ Անդրկովկասի մէջ թուրքական ուժերու Պաքու ներխուժելէ եւ այնտեղի հայ բնակչութեան եռօրեայ կոտորածէն։ Այս կոտորածները տեղի  ունեցեր են 1918-ի Սեպտեմբերին, երբ Պաքուի ոստիկանութեան գլխաւոր վարչութեան պէտն էր Պահաեդդին Շաքիրը` հայերու դէմ իրագործուած ցեղասպանութեան գլխաւոր ճարտարապետներէն մէկը: Այս կոտորածներու ընթացքին Թեշքիլաթը մահսուսէի անդաամները (Օսմանեան Կայսրութեան հատուկ հետախուզական կազմակերպութիւն) եւ տեղի ատրպէյճանցիները երեք օր ու գիշեր սպաներ են մոտ 25․000 անպաշտպան հայերու, պատճառաբանութեամբ, որ իբր վրեժ կը լուծեն  հայերէն՝ վեց ամիս առաջ ազերիներուն սպանելու համար:

Այդ նաեւ հիմնովին  կապուած է Թուրքիոյ մէջ եւ այնտեղէն դուրս հայերու դէմ իրականացուող համապարփակ, լայնածաւալ ցեղասպանութեան ծրագրի հետ:

Նիւթն ամբողջութեամբ կարող եք ընթերցել մեր կայքէն։