Առնո Բաբաջանեանը ծնած է Երեւան, 1921 թուականի Հունուարի 22-ին։ Իր առաջին երաժշտական ստեղծագործութիւնը գրեր է 9 տարեկան հասակին։ Մեծանուն կոմպոզիտոր, դաշնակահար, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Առնո Բաբաջանեանի ստեղծագործութիւնները հնչեր են եւ կը հնչեն ինչպէս Հայաստանի մէջ, այնպէս ալ ամբողջ աշխարհով: Արուեստագետները անոր կը համարեն հրաշալի ստեղծագործող, նորարար, որը փայլեր է թէ՛ կատարողական, թէ՛ կոմպոզիտորական արուեստի մէջ: 

Առնո Բաբաջանյենի ստեղծագործական հարուստ ժառանգութիւնը կը ներառէ երգեր, գործիքային կատարումներ, սիմֆոնիկ երաժշտութիւն։ Ան ստեղծագործեր է տարբեր ոճերով՝ դասական, փոփ, ջազ։

Բաբաջանեանի ստեղծագործական ոճը ձեւաւորուեր է Արամ Խաչատրեանի եւ Սերգեյ Ռախմանինովի ազդեցութեամբ։ Իսկ անոր ստեղծագործական անհատականութիւնը դրսեւորուեր է դաշնամուրի եւ նուագախումբի համար գրուած «Հերոսական բալլադում» եւ դաշնամուրային տրիոյի մէջ։ Լայն ժողովրդականութիւն վայելող «Հայկական ռապսոդիան» գրեր է 1950-ին։ Կոմպոզիտորը մեծ հեղինակութիւն  վայելեր է եւ համագործակցեր է պոետ Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկու եւ երգիչ Մուսլիմ Մագոմաեւի հետ։  «Առաջին սիրոյ երգը» եւ «Երեւան»-ը կը համարուին հարազատ քաղաքի հիմն։

Հանրայայտ են Բաբաջանեանի «Երկրագնդի լաւագոյն քաղաքը», «Կամուրջներ», «Գուշակիր ցանկութիւնս», «Մի շտապիր» եւ այլ երգեր, որոնք կատարուեր են ԽՍՀՄ-ի մէջ եւ  արտասահմանի:

Առնո Բաբաջանեանը մահացեր է Մոսկուայի մէջ 1983 թուականի Նոյեմբերի 11-ին։