Սեմինարի 5-րդ օրը Արեւմտեան Հայաստանի նախագահ Արմենակ Աբրահամեանը,  ներկայացնելով Սեւրի դաշնագիրի 93 հոդուածը՝ որու մէջ մասնաւորապէս կ՛ըսուի «նկատի ունենալով որ դաշնակից հիմնական տերութիւնները ճանաչեր են Հայաստանը որպէս ինքնիշխան եւ անկախ պետութիւն», բացատրեց անոր կարեւորութիւնը հայ ժողովուրդի համար։ 

Անդրադարձաւ «Սփիւռք» բառին եւ անոր սխալ կիրառութանը հայութեան մէջ, քանի որ այս բառն օգտագործելը կը բաժնէ հայերուն մի քանի մաս։

Անոր համար մենք կօգտագործենք տարագիր հայեր արտայայտութիւնը, որը իր մէջ կը կրէ պահանջատիրութեան գաղափարը։

Այնուհետեւ խօսեցաւ տիկին Լիտիա Մարկոսեանը ներկայացուց ՄԱԿ-ի մէջ մեր գործունէութիւնը՝ մասնաւորապէս Ժնեւի մէջ Արեւմտեան Հայաստանի ներկայացուցչի պաշտօնական աթոռ ունենալուն , ինչպէս նաեւ Նիու Յորքեան գրասենեակին մէջ նիստերու մասնակցելուն ազատ իրավունքէն։

ԱՀՀ պատգամաւոր Ռուզաննա Խաչատրեանը ներկայացուց ԱՀՀ-ի մասին իր տեսլականը՝ կոչ ընելով համախմբուիլ եւ պահանջատիրութեամբ ետ վերադարձնել այն հայրենիքը՝ որտեղ դարեր շարունակ հայ ժողովուրդը ապրեր է բնիկութեան իրավունքով, իսկ այսօր այն բռնազավթուած է Թուրքիոյ կողմէ։