Այսօր նշանաւոր հայ բանաստեղծ Ռուբէն Սեւակի ծննդեան օրն է։ Ռուբէն Սեւակը ծնած է 1885թ․-ին՝  Սիլիվրի քաղաքին մէջ։ 1901-1905 թթ.-ուն հաճխած է Կ. Պոլիսի Պեր­պե­րեան վար­ժա­րա­նը։ Դպրոցական տարիներուն զբաղուեր է գրական գործունէութեամբ։

1905-1911/1912 թթ.-ուն ուսաներ է Եւրոպայի բժշկական խոշորագոյն կենդրոններէն մէկի մէջ՝ Լոզանի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի։ 1914 թ.-ին կնոջ եւ որդիին՝ Լեւոնին հետ (1912-2005) վերադարձեր է Կ. Պոլիս։

Ռուբէն Սեւակն իր շատ նշանաւոր ժամանակակիցներէն աւելի շուտ զգաց ու նկատեց արեւմտահայութեան սպառնացող ողբերգութեան հեռանկարը։ Սեւակն իր ստեղծագործութիւններով զգօնութեան կոչ ըրաւ, ընդգծելով համազգային միասնութեան կարեւորութիւնը։

1909 թ.-ի գարնան, երբ Ատանա քաղաքէն ներս երիտթուրքական իշխանութիւններուն կազմակերպած արիւնահեղութեան զոհ դառձաւ 30 հազար հայ, Ռուբէն Սեւակն եղաւ այն ազգային գործիչներէն մէկը, որ երիտթորքական յեղափոխութենէն «գինովցածներուն»՝ Արշակ Չոպանեանի, Անդրանիկ Օզանեանի, Փարամազի եւ միւսներուն նման զգուշացուց ահագնացող վտանգին մասին։

Բայց 1915 թ.-ին թրքական եաթաղանի զոհ դառձած Ռուբէն Սեւակը ոչ միայն խօսքով ու գրիչով պաշտպանեց իր գաղափարները, այլեւ կեանքի գինով ապացուցեց ժողովուրդին իր անմնացորդ նուիրուածութիւնը։

1915 թ.-ի Ապրիլի 11 (24)-ին, ըլլալով զինուորական ծառայութեան մէջ՝ ձերբակալուեցաւ եւ բանտարկուեցաւ Կ. Պոլսոյ կեդրոնական բանտին մէջ, ապա աքսորուեցաւ Չանղըրը։ 1915 թ.-ի Օգոստոս 12 (25)-ին հեռագրեց կնոջը, թէ Տանիել Վարուժանին հետ կը գտնուի Այաշի բանտը։ 1915 թ.-ի Օգոստոս 13 (25/26)-ին, դէպի Այաշ աքսորի ճամբուն՝ Չանղըրը եւ Կալեջիկ գիւղերուն միջեւ, Չանղըրըէն Թիւնէյ կոչուած վայրը, իր 4 բախտակից ընկերներուն հետ , թուրք չեթէներու կողմէ սպաննուեր է քարերով ու եաթաղաններով խոշտանգումներու ենթարկուելով՝ 30 տարեկանին։ Ըստ Գոնիոյ պատերազմական ատեանին կառապան Հասանի տուած վկայութեան՝ բժիշկը եղեր է վերջին սպաննուողը։