Հայ ազգային պատմանկարչութեան հիմնադիր Վարդգես Սուրենեանցը ծնած է 1860 թուականին Ախալցխայի մէջ, հոգեւորականի ընտանիքի մէջ։ Նախնական կրթութիւնն ստացեր է Լազարեան ճեմարանի մէջ, այնուհետ շարունակեր է ուսումը Մոսկուայի մեծ հեղինակութիւն ունեցող գեղանկարչութեան, քանդակագործութեան եւ ճարտարապետութեան ուսումնարանի ճարտարապետութեան բաժինը։ Իբրեւ նկարիչ ձեւաւորուեր է Միունխենի կայսերական ակադեմիայի մէջ։

Տիրապետելով տասը լեզուներու՝ Սուրենեանցը ուսումնասիրեր է տարբեր ազգերու արուեստն ու գրականութիւնը։ Միունխենէն վերադառնալէ ետք Սուրենեանցը մասնակցեր է դէպի Պարսկաստան կազմակերպուած գիտարշավին։

Սուրենեանցը ապրեր  եւ ստեղծագործեր է օտար երկնքի տակ, բայց իր ամբողջ էութեամբ եւ ամբողջ հոգիով կապուած  եղեր է հարազատ ժողովուրդին, եղեր է անոր բախտակիցը։ 

Իր կտաւներուն մէջ ան ցոյց  տուեր է հայ ժողովուրդի հերոսական անցեալը, ներկան ու գալիքը, անոր ընդվզումն ու յոյսը, տառապանքն ու հաւատը, անոր անմահութիւնը։

Պարսկաստան կատարած գիտարշավի տպաւորութիւններու տակ նկարեր է արեւելեան թեմաներով կտաւներ։ Դժուար է կերպարուեստի մէջ գտնել ոլորտ մը, ուր Սուրենեանցը մուտք գործած չըլլայ։ Ան ոչ միայն մեծ գեղանկարիչ, այեւև գիրքի տաղանդաւոր ձեւաւորող, յայտնի թատերական նկարիչ, արուեստի հմուտ տեսաբան, թարգմանիչ, ճարտարապետ, քանդակագործ եւ հասարակական գործիչ է։ Նկարեր է նաեւ բնանկարներ եւ դիմանկաներ։ Յալթայի հայոց եկեղեցիի որմնանկարներու հեղինակը նոյնպէս Սուրենեանցն է։

Վարդգես Սուրենեանցը մահացեր  է 1921 թուականի Ապրիլի 6-ին՝ Յալթայի մէջ։