Մեծ Պահքի Միջինքի օրը Նինոծմինդայի եւ Ախալքալաքի եկեղեցիներուն մէջ կազմակերպած էին «Հայկական գաթայի» փառատօն:

Սուրբ Խաչ եկեղեցիի ներսը եւ բակին մէջ հաւատացեալները կը նշեն Միջինքը, այսինքն՝ Մեծ պահքի կէսը: Փառատօնի սկիզբը նշանաւորուեցաւ աղօթքով առ Աստուած եւ շարականներով, հաւատացեալները կաղօթէին եւ մոմեր  կը վառեն: Իսկ եկեղեցիի բակը սեղան բացուած է պահքի ուտեստներով: Համեղութիւններու մէջ գլխաւոր տեղը կը զբաղեցնէր հայկական աւանդական գաթան՝ թէ՛ աղի գաթան՝ ախալքախալքեան տարբերակով,  թէ՛ քաղցր աւանդական գաթան: 

Այնուհետեւ, Ախալքալաքի Սուրբ Խաչ եկեղեցիի հոգեւոր հովիվ Տեր Նարեկ քահանայ Տիգրանեանը խօսեցաւ Մեծ պահքի եւ Միջինքի մասին, օրհնեց ներկաներուն եւ սնունդը ու պատւոգինրեր, յուշանուերներ յանձնեց գաթա եւ այլ համեղութիւններ պատրաստած տանտիրուհիներուն:

Միջինք անունը տրուած է Մեծ պասը կիսող օրին, որը տօնական նշանակութիւն չունի: Մեծ պասի քառասունին օրերու ուղիղ կէսը` չորեքշաբթի. յայտնի էր «Միջինք» անունով եւ ուներ արարողութիւններու իր շղթան: Ջաւախքի մէջ, աւանդոյթի համաձայն, այդ օրը նշանուած աղջիկ կամ տղայ ունեցող ընտանիքներուն մէջ ձեթով բաղարջ կը թխեն ու մէջը հուլունք կամ դրամ  կը դնեն ու կուղարկեն փոխադարձաբար փեսացուին կամ հարսնացուին։ հաւասար բաժին կը բաժնեն բոլոր անդամներուն, այնպէս ալ ընտանի կենդանիներուն եւ հողին: Ուրու բաժինի մէջ կը գտնուի այդ դրամը, տարուայ ընթացքին անոր յաջողութիւնն ապահոուած էր: