Եղիշէ Չարենց (Եղիշէ Աբգարի Սողոմոնեան, ծնած է 1897 թուականի Մարտի 13-ին, Կարսի մէջ, մահացեր է 1937 թուականի Նոյեմբերի 27-ին՝ Երեւանի մէջ։ Հայ բանաստեղծ գրող եւ թարգմանիչ, հրատարակիչ, ԽՍՀՄ գրողներու միութեան անդամ 1934 թուականէն։ 

1921 թուականէն «Չարենց» գրական անունը անոր համար կը դառնայ նաեւ քաղաքացիական ազգանուն։ 

1915 թուականին Հայկական կամաւորական 6-րդ ջոկատը, թուրքերու դէմ կռուող ռուսական բանակին միանալու համար, կանցնէր Վանա լիճէն հիւսիս-արեւելք գտնուող Թափարիզ լեռին վրայով։ Տարերայնօրէն գումարուած միտինգն ելոյթ ունեցաւ նաեւ վտիտ մարմնով կարսեցի կամաւորական մը։

Իր տեսածի, ապրածի ու զգացածի իւրահատուկ արտայայտութիւնը յետագային դարձաւ բանաստեղծի «Դանթեական առասպել» պոէմը, որը 1914-1918 թուականներու համաշխարհային պատերազմի առաջին եւ ամենացնցող արձագանքն է հայ գրականութեան մէջ։ Այս պոէմը առաջին գրաւոր յիշատակութիւններիէն է Հայերու դէմ իրագործուած ցեղասպանութեան մասին։

1928-35թթ. Չարենցն կաշխատի Հայաստանի պետական հրատարակչութեան մէջ` Հայպետհրատի մէջ, սկիզբը որպէս գեղարուեստական բաժինի աշխատակից, ետքը` գեղարուեստական բաժինի վարիչ, իսկ 1934-էն` հայ, ռուս եւ օտար դասականներու հրատարակչութեան պատասխանատու խմբագիր:

Անձի պաշտամունքի դաժան տարիներուն` 1930-ական թթ. սկսած են հալածանքները գրողներու, մշակութային եւ հասարակական գործիչներու նկատմամբ: Անոնցմէ չի խուսափիր նաեւ Չարենցը. 1936թ. Սեպտեմբերին անոր տնային կալանքի տակ կը վերցնեն, իսկ շուտով նաեւ` կը ձերբակալեն: Մեղադրանքները նոյն էին, ինչ որ բոլորինը` նացիոնալիզմ, հակահեղափոխականութիւն, ահաբեկչութիւն, պետական դաւաճանութիւն…

Գրադարաններէն եւ գրախանութներիէն հաւաքում են Չարենցի գիրքերը: 1937թ. աշնանը կը ձերբակալեն նաեւ կնոջը` Իզապելլային:

Եղիշէ Չարենցը կը մահանայ Երեւանի բանտի հիւանդանոցին մէջ` 1937թ. Նոյեմբերի 7-ին:

Եղիշէ Չարենցը հայ գրականութեան հիրավի մեծ ռահվիրաներէն է։ Չիկա բնագաւառ մը,  որտեղ զգացուած չըլլայ Չարենց հայրենասերի եւ Չարենց  բանաստեղծի ստեղծագործ շունչը։ Այսօր դեռ կրթական բոլոր ոլորտներուն մէջ կուսուցանուին բանաստեղծի միշտ արդիական ստեղծագործութիւնները։