Հայկական բուն թուականը եւ տոմարի սկիզբը

Շատ համառոտ ակնարկ

Տոմարն ու տօնացոյցը վաղնջական շրջաններէն մինչեւ այսօր եղած է ժամանակներու չափման հիմնական միջոցը:

Քրմերը, Արքաներն ու Թագաւորներն երբ կօծուէին, երթում կուտային, որ կը պահպանեն տօնացոյցի հաշուարկները եւ իրենց կամայականութեամբ չեն փոխուիր ու չեն խախէր տոմարները:

Հայոց Քրմական Դասը վաղնջական շրջաններէն պահուած ու մինչեւ այսօր պահպանած է չորս տոմարները.

Ա. Շարժական տոմարը

Բ. Արեգակնային տոմարը

Գ. Լուսնային տոմարը

Դ. Աստղային տոմարը

Հայկական հաւատամքն այն իւրահատուկ համակարգերէն է աշխարհի, որ միաժամանակ կը հաշուարկի վերոյիշեալ չորս տոմարները: Իսկ այլ ազգերը, կապուած թէ արեւի զարմ են թէ լուսինի, կօգտագործեն այդ տոմարներէն մէկը միայն:

Իսկ այսօր հաճախ հարց կուտան թէ ինչ թուական է այսօր ըստ Հայկեան հաւատամքի եւ երբ կը համարուի տոմարի սկիզբը:

Մենք կը յայտարարենք, որ Հայկեան հաւատամքի համաձայն, հայկական բոլոր չորս տոմարները միաժամանակ սկիզբ առած են Տիեզերական Մեծ Շարից, այսինքն այն շրջանը, որտեղ բոլոր մոլորակները մէկ շարով շարուած եղեր են ու այդ կը համարենք մեր եւ այլ բոլոր հին հաւատամքերու՝ եգիպտականի, պարսկականի, Բաբելականի, Հնդկականի ու Ասորականի տոմարներու սկիզբը, անկախ անկէ թէ անոնք մէկ տոմարային համակարգէ կօգտուին:

Ըստ Հայկեան հաւատամքի, այդ ժամանակաթիւը ն մ .թ.ա. 11542 թուականն է, որ այսօրուայ 2020-ին գումարելով կը ստանանք 13562 Հայոց թուականը:

Հիմայ հաստատ կըսեն, այս ինչպէս  կապացուցուի: Փորձեմ շատ հակիրճ ներկայացնել այդ, խուսափելով ծաւալուն տոմարագիտական հոդուած ներկայացնելէ եւ կը փորձեմ մեր օնլայն դասընթացներու շրջանին աւելի մանրամասն անդրադառնալ այս խնդիրին:

Նախ մի քանի հիմունքներ հաստատենք.

Հայոց մոտ մէկ Հայկեան շրջանը 1460 տարի կը համարուի, որը շարժական տոմարի եւ գարնան օրահաւասարի միջեւ եղած 6 ժամի տարբերութիւնն է, որը 1460 տարի այդ 6 ժամերու գումարումը կը դառնայ մէկ ամբողջ տարի, այսինքն Հայոց Սրբազան շարժական տոմարը 1460 տարին մէկ, մէկ անգամ իր շուրջն կը դառնայ եւ կրկին իր մեկնակէտին կը հասնի: Եգիպտացիներու մոտ կը կոչուր Սոթիսի տարի:

Իսկ մէկ շար հասկացողութիւնը 3600 տարի է, որու կէսը օրացուցային հաշուարկներու համար կը համարուի 1805 տարին:

Հիմայ փորձենք երկու հնագոյն ազգերի տոմարային համակարգերով, գտնել բոլոր հին տոմարներու ելակէտը, որոնք բոլորը ծագեր են Հայոց աշխարհէն եւ տարածուած են:

Եգիպտացիները, որոնք Աստղային տոմարով հաշուարկը կը պահեն եւ Սոտիսի կամ մեր ընդունած Հայկի 1460 տարեկան փուլերով առաջնորդուեր են, կը վկայեն, որ իրենց տոմարի հաշուարկի սկիզբը 1322 նթա է, իսկ բաբելացիները, որոնք լուսնային տոմարով  հաշուարկը պահեր են եւ առաջնորդուեր են կէս շարի օրացուցային 1805 տարեկան փուլերով, իրենց տոմարի ելակէտը վկայում է 712 նթա.-ին:

Տոմարագիտութեան համաձայն, այս բոլոր տոմարական համակարգերը մէկ ելակէտ ունին, որտեղ միաժամանակ սկիզբ առած են:

Հիմայ փորձենք եգիպտական 1322-ին գումարել 1460-ը եւ բաբելականի 712-ին գումարել 1805-ը.

1332 նթա. – 2,782 – 4,242 – 5,702 – 7,162 – 8,622 – 10,082 – 11,542 նթա.

712 նթա. – 2,517 – 4,322 – 6,127 – 7,932 – 9,737 – 11,542 նթա.

Եւ կը տեսնենք, որ բոլոր տոմարական համակարգերը, կը հասնին11542 նթա-ին միմեանց:

Հիմայ մէկ այլ փաստարկ  մէջբերեմ.

Հալեի գիսաստղը, իր հստակ 76 տարուայ հաճախականութեամբ կանցնի երկիր մոլորայի մոտով ու հաճախ օգտագործուեր է տոմարական հաշուարկներու մէջ: Վերջին անգամ ան 1986 թուականին անցաւ երկրի մոտով:

Հիմայ եթէ փորձենք 1986 թուականէն հանել 76 տարիները, ճշգրիտ 178 փուլ ետք, կրկին կը հասնինք 11542 նթա-ին: (1986+11542= 13528 ÷ 76= 178)

Նոյնը եթէ փորձենք հաշուարկել հնդկական տոմարով, կը գտնենք, որ հնդկական Սատիա յոգա սկզբնական դարաշրջանը սկիզբ առած է 11501 նթա-ին, կոպիտ ասած 41 տարուայ խախտում կայ ընդամենը:

Հետեւաբար, Մեծ Շարը, որը կը համարուի Հայկական տոմարներու սկիզբն ու մէկնակէտը, կը համընկնի 11542 նթա-ին: 

Իսկ 11542-ին գումարելով 2020 թուականը, կը ստանանք 13562 Հայկական թուականը:

Ճշգրիտ հաշուարկները երկարաժամկէտ պահպանելու համար, անպայման անհրաժեշտ են մեր չորս տոմարները միաժամանակ, թէ չէ, երկարաժամկէտի վրայ խախտումներ տեղի կունենան:

Հայկեան տոմարագիտութեան մանրամասնութիւններու մասին կը խօսիմ մեր առցանց դասընթացքներու ընթացքին, որու 4-րդ խումբի մեկնարկը Սեպտեմբերի 21-ին է:

Քուրմ Յարութ Առաքելեան