1992 թ. Ապրիլի 10-ին Ատրպէյջանի ՊՆ, ներքին զօրքերու եւ ոստիկանութեան հատուկ նշանակութեան ջոկատներու (ՕՄՕՆ) ստորաբաժանումները հարձակուեցան Արցախի Մարտակերտի շրջանի Մարաղայ գիւղի վրայ ` իրական ջարդ իրականացնելով այնտեղ:
Գիւղի բնակիչները կը յիշեն,  առաւօոտեան ժամը 6-ին սկսած հրետանային ուժեղ ռմբակոծութիւնը: Ինքնապաշտպանական ուժերուն յաջողուած է ետ մղել առաջին երկու գրոհները, բայց կէսօրին զրահատեխնիկայի աջակցութեամբ ատրպէյջանական զօրքերը ներխուժա են գիւղ:
Ատրպէյջանցի զինեալները գյիւղին մէջ մնացեր են մի քանի ժամ, այդ ընթացքին անոնց յաջողուեցաւ ամբողջութեամբ ջախջախել, աւիրել եւ այրել գրեթէ 5000 բնակչութիւն ունեցող ամենամեծ Արցախեան գիւղերէն մէկը: Գիւղացիներէն շատերը յաջողած են  փախիլ: Ոմանք  հնարաւորութիւն չեն ունեցած լքել Մարաղան՝ մոտ 50 հոգի սպաննուած է ծայրահեղ դաժանութեամբ, եւս 49 քաղաքացի գերի վերցուած: Պատանդներէն ոմանք յետագային վերադարձան, շատերը հաշմանդամ դարձան ֆիզիկապէս եւ բարոյապէս: 19 մարդու ճակատագիր դեռ անյայտ է:
Կէսգիշերին հայկական ստորաբաժանումներուն յաջողուեցաւ ազատագրել Մարաղան: Գիւղ մուտք գործողները սարսափելի պատկերներ տեսած են. Մարաղան իրականութեան խեղդուած էր արեան մէջ: Մարդիկ կը հաւաքէին իրենց հարազատներու, հարեւաններու, համագիւղացիներու դիակներու մնացորդները ու կը թաղէին անոնց: