Աղբիւր Սերոբի, Գեւորգ Չաւուշի, Անդրանիկ Օզանեանի եւ այլ հերոսներու անունները յաւերժ ոսկի տառերով գրուած են Հայաստանի պատմութեան մէջ, ովքեր պայքարած են թուրք սուլթաններու դէմ ` յանուն հայերու իրաւունքներու եւ ազատութեան, յանուն Արեւմտեան Հայաստանի ազատագրման: 

Սակայն քիչերը գիտեն, որ նոյնիսկ հայերու դէմ իրագործուած ցեղասպանութիւնէն ետք Արեւմտեան Հայաստանի լեռներուն մնացին հերոս հայեր, ովքեր կը մղէին նոյն ազատագրական պայքարը:

Որոնցմէ մէկը Նուպար Օզանեանն էր ՝ տաղանդաւոր մարտիկ եւ հրամանատար, որն իր ամբողջ կեանքը նուիրած է Թուրքիայի կառավարութեան դէմ պայքարին: 

Նուպարը կռիւի մասնակցած է ինչպէս բուն Թուրքիայի մէջ, այնպէս ալ Սուրիայի եւ  Լիբանանի մէջ: Երբ սկսաւ Արցախեան պատերազմը, ան իր պարտքը համարեց մեկնիլ Հայաստան՝ Արցախ (ազատագրական բանակ) եւ կռիւին մասնակցի իր ժողովուրդի թշնամիներուն դէմ: 

Նուպար Օզանեանը (իսկական անունը Ֆերմուն Չըրակ) ծնած է 1956 թ.Արեւմտեան Հայաստանի Իոզքաթ քաղաքին մէջ ։

Նուպար Օզանեանը մահացաւ 2017 թ. Օգոստոսի 14-ին Սուրիոյ մէջ «Իսլամական պետութիւն» կազմակերպութեան ահաբեկիչներու դէմ պայքարին: 

Օզանեանի ամենամեծ ձգտումներէն էր իր ռազմական փորձը եւ գիտելիքները պահպանելն ու յաջորդ սերունդներուն փոխանցելը: