1921թ. Մարտի 15-ը հայ ժողովուրդի մեծագոյն դահիճներէն Թալեաթ փաշայի կեանքի վերջին օրն էր: Գրող Շահան Նաթալին Սողոմոն Թեհլիրեանին բացատրած է, թէ ինչ պէտք է իրագործեր 25-ամեայ հայ վրիժառուն Պեռլինի մէջ Թալեաթին սպաննելէ ետք. “Թիւ մէկ ազգասպանի գանգը կը պայթեցնես եւ  չի փորձես փախիլ ու կը յանձնուիս ոստիկաններուն”:

Թեհլիրեանը ծնած է Կամախի Բագառիճ գիւղին մէջ: Արեւմտեան Հայաստանի դատարկուելէն եւ Եղեռնէն ետք, որուն զոհ դառձած են անոր մայրն ու հարազատները, Թեհլիրեանը զինուորագրուեր է “Նեմեսիս” գործողութեանը: Թալեաթին սպաննելէ ետք ան ձերբակալուեր է, սակայն 1921թ. Հունիսի 3-ին ազատ  կարձակուի դատարանի դահլիճէն, որտեղ անոր կը պաշտպանէր Յովհաննէս Լեփսիուսը:

Գերմանական դատարանի կողմէ արդարացուած Թեհլիրեանը կը տեղափոխուի եւ կը բնակուի Պելգրատի մէջ, ապա կը հաստատուի Ֆրեզնոյի մէջ, որտեղ նաեւ կնքուած է մահկանացուն 1960-ին: