Թուրքիան, առանց չափազանցութեան, երկիր մըն է, որտեղ օրակարգերն ամենաարագն ձեւով կը փոխուին:  Թուրքիայի լուսաւոր հայացքներ ունեցողի քաղաքացիներն արդեն այդ տեսակէտն ունին: Օրակարգ սահմանող «Ալիջենգիզ խաղերը» (տարօրինակ խաղեր) առկայ են Թուրքիայի հիմնադրուելէ ի վեր: Արդարութիւն եւ զարգացում «AKP» կուսակցութիւնը նոյնպէս կը զբաղուի այս «տարօրինակ խաղով» ՝ հիմնադրուելէ եւ իշխանութեան գալուց ի վեր:

Ի՞նչպէս։ Արդարութիւն եւ զարգացում կուսակցութիւնը ստեղծուեր է Մեծ Մերձաւոր Արեւելքի «BOP» նախագիծի համար, որն ամերիկա-իսրայելական նախագիծ է: Ազնիւ մահմետական Նեջմեթթին Էրդողանը չէր ընդունած նման նախագիծ: Ցածրորակ Էրդողանը նետուեցաւ դէպի այս նախագիծը ՝ խայտառակ վտանգի տակ դնելով Թուրքիայի ժողովուրդներուն, այդ թիւին ՝ Արեւմտեան Հայաստանին եւ քրտստանին։ Անոր՝  «Սուրիայի Ումայական մզկիթին մէջ աղոթելու» երազանքը, որով սկսեցաւ անոր նեոօսմանիստական Նոր-իսլամիստական ​​գաղափարները,  հասեր են  կէտի մը, որտեղ Էրդողանին կը դատեն միջազգային քրեական դատարանին մէջ:

Իրաքի եւ Իրաքեան Քրտստանի տարածքներու վրայ յարձակուիլը,Միջերկրական ծով հորատման նաւեր ուղարկելը, Լիպիայի հետ ծովային համաձայնագիրի կնքումը, Արցախի մէջ հակամարտութեան հրահրելն ու աորն միջամտելը, երկրի ներսը հակադեմոկրատական ​​կիրառումները շատ անգամ ցոյց  կուտան եւ կապացուցեն Թուրքիայի ներկայի վարչակազմի մաքիավելիստ, ռազմատենչ,  հետամնաց, շովինիստ ​​դէմքը:

Դժբախտաբար, Թուրքիայի մէջ մտաւորականութիւնն ու ձախ ընդդիմութիւնը չեն կարողանար պատմական գիտակցութեամբ վերլուծութիւն կատարել, որը կը կանգնեցնէ այս ռեակցիոն ռեժիմը: Նման իրավիճակը Թուրքիայի պետական ​​ահաբեկչութիւնը սահմաններ չի ճանչնար: Պատմութիւնն կը գրէ այն մասին, որ թուրքական արշավանքներուն ականատէս եղած վայրերը լեցուած  եղեր են  դիակներով: Ասորիներու ` իրենց նկատմամբ կատարուած եղեռնագործութիւնը Սեյֆո(թուր) անուանելը անոր վառ օրինակն է:

«Արդարութիւն եւ զարգացում» կուսակցութեան երկրորդ քայլը Եւրամիութիւն մտնելու գործընթացի վերաբերեալ խօսքերն ու գործողութիւններն էին: Այս կապակցութեամբ սկիզբը ան թափ առաւ,  ետքը այնպէս արգելակեց,  որ Թուրքիայի հանրապետութիւնը մխրճուեցաւ ճահճի մէջ: AKP-ի կառավարութեանը վրդովեցնող իրողութիւնը Արեւմտեան Հայաստանի եւ Թուրքիայի բոլոր տարածքներուն մէջ հայերու նկատմամբ իրականացուած ցեղասպանութեան ճանաչումն էր, որը Եւրամիութիւն մտնելու պայմաններէն մէկն է: Թուրքական պետութիւնը, որը չէր կարող մարսել այս իրավիճակը, ընդունեց աւելի մաֆիական կառուցուածք եւ ստիպեց ըսել, որ «Սուսուրլուքն ինքն  Թուրքիայի Հանրապետութիւնն է» (պետութիւն, քաղաքականութիւն, մաֆիա եռանկիւնի): Պարզ է, թէ Թուրքիան ինչի  վերածուեր է մաֆիայի, գողութեան եւ անբարոյականութեան պատճառով: Ժողովուրդներու կեանքը եւ իրաւունքը հնարաւոր չէ պաշտպանել առանց վերացնելու այս ցեղասպան եւ մաֆիոզ մտածողութիւնը, որը գոյութիւն ունի թուրքական իշխող դասակարգերու աւանդոյթին:

Լուծումն այն է, որ ժողովուրդները որպէս ուղեցոյց ընդունեն «պայքարն անվերջ է» կարգախօսը եւ կեանքի կոչեն իրենց տեսութիւնն ու պրակտիկան: Ասկէ զատ ցանկացած այլ մեթոդ անօգուտ է եւ նման է «հմայիլ կրելուն»:

Արեւմտեան Հայաստանի Թուրքական ուսումնասիրութիւններ՝  BETA- ն westernarmeniatv- ի համար