Սեւրի դաշնագիրն իր բնոյթով խաղաղութեան փաստաթուղթ  է, եւ այդ առումով,  այն  կարող էր արմատապէս լուծել այս տարածաշրջանի ամենախրթին հարցերէն մէկը՝ Հայկական հարցը:

Սեւրի դաշնագիրին նախորդեր է 1920թ. Փետրուար-Ապրիլին Լոնտոնի մէջ կայացած առաջին համաժողովը, որտեղ ընդունուած էր քաղաքական որոշում առ այն, որ պէտք է ստեղծել մէկ՝ միասնական հայկական պետութիւն: Սեւրի դաշնագիրն օրինական, միջպետական, նաեւ de facto գործող փաստաթուղթ է, քանի որ այս փաստաթուղթի վրայ խարսխուած եղեր են կամ անկէ ածանցուեր են Միջինարեւելեան շարք մը երկիրներու Առաջին աշխարհամարտին յաջորդող որոշ ժամանակահատուածի կամ ներկայիս կարգավիճակները, մասնաւորապէս՝ Սուրիայի (ներկայիս՝ Սուրիա-Լիբանան) եւ Միջագետքի (ներկայիս՝ Իրաք-Քուվեյթ), Պաղեստինի (ներկայիս՝ Իսրայել եւ Պաղեստինի իշխանութիւններ), Հեջազի (ներկայիս՝ Սաուտեան Արապիա), Եգիպտոսի, Սուտանի, Կիպրոսի, Մարոկոյի, Թունիսի եւ Լիպիայի:

Այս շարքին Սեւրի հաշտութեան դաշնագիրը կարող էր նպաստել Հայկական հարցի լուծմանը եւ հայ ժողովուրդի համախմբմանը իր պատմական տարածքներու վրայ։

Այն կարող էր մասամբ դարմանել 1915թ. Հայերու դէմ իրագործուած ցեղասպանութեան հետեւանքով հայ ժողովուրդին հասցուած վնասները՝ անով պայմաններ ստեղծելով Հայաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ յարաբերութիւններու կարգաւորման, ինչպէս նաեւ մեր տարածաշրջանի ժողովուրդներու միջեւ տեւական խաղաղութեան հաստատման:

Սակայն 1920թ. Սեպտեմբերին քեմալականներու սանձազերծած արշավանքը Հայաստանի Հանրապետութեան դէմ աւարտուեցաւ Հայոց անկախ պետականութեան վերացմամբ եւ Հայաստանի խորհրդայնացմամբ:

Այսպիսով, հայ ժողովուրդի դարաւոր պայքարը՝ մէկ պետական կազմաւորման մէջ միաւորելու բաժանուած Հայաստանի մասերը, չի պսակուեցաւ յաջողութեամբ:

Բայց Հայաստանի Հանրապետութիւնը եւ աշխարհով սփռուած ողջ հայ ժողովուրդը կը մնայ ժառանգը եւ տերը իր հազարամեակներու պատմութեան եւ քաղաքակրթութեան: Ինչ  կատարած են եւ ինչ կը կատարեն, ինչքան ալ ժխտեն ակնյայտ փաստերը, ինչքան ալ պատմական Հայաստանի տարածքներուն ոչնչացնեն եւ ջնջեն հայոց պատմութեան եւ քաղաքակրթութեան յուշարձանները եւ հայերու հետքերը, անոնք չեն կարող ոչնչացնել հայ ժողովուրդի յիշողութիւնը:

Սեւրի հաշտութեան դաշնագիրն այսօր ալ կը մնայ որպէս կարեւոր փաստաթուղթ՝ Հայկական հարցի արդարացի լուծման հասնելու եւ հայ ժողովոըւրդի իրաւունքի մասին։

Կայ տարածված տեսակէտ, թէ իբր 1923թ. Լոզանի պայմանագիրը չեղարկեր է Սեւրի դաշնագիրը։ Պէտք է նշել, որ այդպէս չէ եւ չէր կարող ըլլալ: Լոզանի պայմանագիրին ոչ միայն չկայ նման չեղարկում, այլեւ անգամ Սեւրի դաշնագիրի մասին յիշատակում չիկայ: Հայաստանի Հանրապետութիւնը չէ ստորագրած, հետեւաբար մաս չի կազմէր Լոզանի պայմանագիրին: Ըստ այդ՝ այն որեւէ պարտաւորութիւն չի ստեղծէր Հայաստանի Հանրապետութեան համար: Այս իրավիճակին կը գործէ միջազգային իրաւունքի Res inter alios acta (մասն չէս, պարտաւոր չէս) սկզբունքը: Սեւրի դաշնագիրը եւ Լոզանի պայմանագիրը երկու տարբեր իրաւական փաստաթուղթ են: