ՀՀ-ի մէջ գտնուող սահմանամերձ Տիգրանաշեն գիւղն Ատրպէյջանին յանձնելու հետեւանքները ծանր ազդեցութիւն կունենայ իւրաքանչիւր հայի եւ առհասարակ, Արեւմտեան Հայաստանի ոտնահարուած իրաւունքները վերականգնելու պայքարողներու համար:

Տիգրանաշեն գիւղէն ճանապարհ կայ դէպի Վայոց ձոր, Սիւնիք, Մեղրի, Երեւան, Արցախ։ Եթէ որոշուի 800 հեկտար տարածքը յանձնել թշնամիին, ուրեմն՝ մենք այս միջպետական ճանապարհով այլեւս երթեւեկելու հնարաւորութիւն չենք ունենար կամ անոր համար կը պահանջուի Ատրպէյջանի մուտքի վիզա: Ջերմուկ հանգստանալու գացողները պէտք է անցնին ռուսական դրոշի ներքոյ՝ ռուսերու թոյլտուութեամբ։ Հսկողութեան տակ կը յայտնուի նաեւ զէնք զինամթերք տեղափոխելու ընթացքը։ Այսինքն՝ ամբողջ Վայոց ձորը, Սիւնիքը, Արցախը կը մնան անպաշտպան՝ առանց զէնքի։

Այս առիթով մենք հետեւութիւններ ունինք կատարելու՝ կապուած ՀՀ տարածքին մէջ գտնուող բոլոր անկլավներու հետ։ Պէտք է յիշեցնել, որ երբ Արեւմտեան Հայաստանն տէր էր իր իրաւունքներուն ու հստակ սահմաններուն, Ատրպէյջանը որպէս պետութիւն՝ ոչ քարտէսի ոչ ալ աշխարհի որեւէ անկիւն գոյութիւն չունէր։ Եւ այսօր, այս խառն իրավիճակին Հայաստանէն եւս մի քանի մաս վերցնելու անոր գայլային ախորժակը զսպելու ամենակարեւոր քայլերէն մէկը Ատրպէյջանին յիշեցնելն է Արեւմտեան Հայաստանի իրողութեան եւ իրաւունքներու մասին։ 

Ճշմարիտ ուղին այն է, որ բոլոր անկլավները վերադարձուին՝ իրաւական տիրոջը՝ Արեմտեան Հայաստանին, որու իրաւունքները հաստատուած են դեռեւս 1920 թուականին՝ Սեւրի դաշնագիրով։