Sovyet döneminde, kiliseye yönelik kısıtlamalar Artsakh’a da yayıldı. 1920’ler ve 1930’larda birçok kilise kapatıldı ve ruhani yaşam sıkı bir kontrole tabi tutuldu.

Kapatılan kilise binalarının bazıları kulüp, kültür merkezi, depo veya diğer kamusal alanlar gibi seküler amaçlarla kullanıldı. “Anastvats” gazetesindeki yayınlar, kilise kapatma sürecinin Artsakh yerleşimlerini de kapsadığını gösteriyor.

Bu politika sonucunda, Artsakh’taki birçok kilise manevi ve toplumsal öneminden mahrum kaldı. Aynı zamanda, korunmuş kilise yapılarının izleri, Artsakh’ın Ermeni manevi ve kültürel mirasının önemli bir kanıtı olmaya devam ediyor.