Ստեփանակերտի Սուրբ Աստուածածին Հովանու Մայր տաճարի մուտքի դռները հայկական ժամանակակից հոգեւոր արուեստի եզակի նմուշներէն էին։ Հայտնի նկարիչ եւ քանդակագործ Ռոպերթ
Անգարացի գրող եւ քաղաքի պատմութեան ուսումնասիրող Եավուզ Իշչեն նոր աշխատութիւն մը հրատարակած է՝ նուիրուած Անգարայի հայ համայնքի պատմութեան, անոր կազմաւորման,
Արարատեան թագաւորութեան շրջանի եւս մէկ հայելի կը կրկնէ նախորդ նմուշի յօրինուածքային ձեւը, սակայն անոր ետնասին պատկերուած ջուրի տարերքի նախշաշարքը առարկային
Արցախեան ազատամարտի նշանաւոր դէմքերէն էր «Ազատագրական բանակ»ի արցախեան ճակատի հրամանատար, «Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանակիր Վլատիմիր Պալայեանը։ 1988-էն սկսած ինքնապաշտպանական
Երուսաղէմի մէջ կրօնական սրբավայրերու եւ գերեզմաններու նկատմամբ վանտալիզմի դէպքերուն առնչութեամբ Իսրայէլի ոստիկանութիւնը եօթը կասկածեալ ձերբակալած է, որոնք յետագային ազատ արձակուած
Արարատի շրջանին մէջ Նոյեան տապանին հնարաւոր հետքերու որոնումով զբաղող հետազօտողները ռատարային հետազոտման արդիւնքով յայտնաբերած են բազմաթիւ անոմալիաներ եւ հարթ եզրերով
Անիի եւ անոր շրջակայքի ձորերուն քարայրները առաջին անգամ համակարգուած կերպով ուսումնասիրած է Դաւիթ Ղիփշիձէն՝ Նիկողայոս Մառի յանձնարարութեամբ, 1915 թուականին։ Հետազօտութիւնները
Պուրճ Համուտը լիբանանահայութեան համար պարզապէս թաղամաս մը չէ․ անիկա վերապրելու, վերակառուցելու եւ ինքնութիւնը պահպանելու պատմութիւն մըն է։ 1920-ականներուն Հայերու Ցեղասպանութենէն
Խարբերդի (Էլազըղի) հայկական գերեզմանատան տարածքը պաշտօնապէս գրանցուած է իբրեւ մշակութային արժէք՝ ստանալով իրաւական պահպանութեան կարգավիճակ։ Գրանցումը կարեւոր քայլ մըն է
Կապադովկիոյ քիչ ծանօթ պատմամշակութային ուղղութիւններէն մէկը Գիւզելիւրթի Մենաստանի հովիտն է։ Մօտ 5,5 քիլոմեթր երկարութեամբ հովիտը՝ իր ժայռափոր եկեղեցիներով, վանքերով, ստորգետնեայ
