Հայաստանի մէջ վայրի խոտաբոյսերէ թեյ պատրաստելու աւանդութիւնը հազարամեակներու պատմութիւն ունի։ Հայկական լեռնաշխարհին մէջ դեռ հին ժամանակներէ մարդիկ օգտագործած են ուրց, անանուխ, երիցուկ եւ այլ բոյսեր՝ պատրաստելով թրմուած ըմպելիքներ, որոնք գործածուած են թէ՛ առօրեային, թէ՛ բուժական նպատակներով։

Հայկական բնութիւնը հարուստ է խոտաբոյսերով․ այստեղ կ’աճի աւելի քան 3200 տեսակ բոյս, որոնցմէ մօտ 1500-ը դեղաբոյսեր են։ Թեյի համար նախատեսուած բոյսերը հիմնական կը հաւաքուին ձեռքով՝ գարունէն մինչեւ ամառուան վերջ։

Հայկական թեյերու ամենատարածուած տեսակներէն են՝

• ուրցի թեյը,
  
• անանուխի թեյը,
  
• երիցուկի թեյը,
  
• մասուրի թեյը,
  
• խնկածաղիկի թեյը,
  
• նռան ծաղիկներու թեյը։
  

Այսօր ալ հայկական բուսական թեյը կը շարունակէ մնալ ազգային խոհանոցի կարեւոր մէկ մասը՝ յայտնի իր բնական բոյրով եւ առողջարար յատկութիւններով։