Հացը հայ ժողովուրդին համար միայն սնունդ չէ, այլ ազգային ինքնութեան, ընտանիքի եւ մշակութային ժառանգութեան խորհրդանիշ։ Հեղինակը, մանկութեան յուշերու միջոցով, կը ներկայացնէ, թէ ինչպէս հացի պատրաստութիւնը կը միաւորէր ընտանիքը, կը սորվեցնէր արժեւորել աշխատանքը եւ յարգել հացը։
Հայկական հացը, յատկապէս լաւաշը, դարեր շարունակ պահպանած է հայու ինքնութիւնը թէ՛ Արեւմտեան Հայաստանի մէջ, թէ՛ սփիւռքի տարածքին՝ մնալով ազգային արժէքներու եւ պատմական շարունակականութեան խորհրդանիշ։