Ուքրանական վիշիվանկան եւ Մուշի ու Վանի հայկական աւանդական շապիկները կը ներկայացնեն զարդանախշերու, խորհրդանիշներու եւ պատմական յիշողութեան երկու առանձնայատուկ մշակութային աշխարհներ։
Մուշ եւ Վան շրջաններու հայկական տարազներուն մէջ կարեւոր տեղ ունեցած են ձեռագործ ասեղնագործութիւնները, երկրաչափական նախշերն ու բնութեան խորհրդանիշները։ Անոնք ոչ միայն հագուստ էին, այլ նաեւ ազգային ինքնութեան, ընտանեկան աւանդոյթներու եւ հաւատալիքներու արտայայտութիւն։
Նոյն կերպ, ուքրանական վիշիվանկան դարեր շարունակ պահպանած է ժողովուրդին մշակութային յիշողութիւնն ու ազգային ոգին։ Տարբեր գոյներն ու նախշերը յաճախ ունեցած են պաշտպանական, բարեբերութեան կամ ընտանեկան բարեկեցութեան խորհրդանշական իմաստ։
Մշակութաբաններուն կարծիքով՝ թէ՛ հայկական, թէ՛ ուքրանական աւանդական հագուստը ձեւաւորուած է պատմական դժուարութիւններու եւ ազգային ինքնութեան պահպանման պայմաններուն մէջ՝ դառնալով ժողովուրդներու պատմութեան եւ դիմադրութեան կենդանի արտայայտութիւն։