Արեւմտեան Հայաստանի հայերուն հարցին շուրջ

  • by Western Armenia, December 05, 2023 in Պատմութիւն
161 դիտում

Թուրքերը,  հիանալի տեղեակ ըլլալով ռուսական բանակին նահանջի, Անդրկովկաս առկա ներքին խնդիրներու մասին (որոնց մասը մը տեղի կ՚ունենար հէնց իրենց հրահրմամբ), աստիճանաբար հող կը նախապատրաստեին հարձակման համար։ 1918թ. Յունվար 9-ին անոնք կը հեռագրեն Օդիշելիձեին, թէ իբր հայերը բռնութիւններ են իրականացուցած մահմեդական բնակչութեան նկատմամբ։ Գեներալ Նազարբեկեանը, իր յուշերը անդրադառնալով այս միջադեպին, կը նշէր, որ այդ հեռագիրը Թիֆլիս կը հասնի միայն Յունւար 18-ին։ Այդ նամակին հիման վրայ Կովկասեան բանակին գլխաւոր հրամանատարին կողմէն հրաման տրուեց, որպէսզի անմիջապէս դադարեցուեն ամէն տեսակի բռնութիւնները մուսուլման բնակչութեան նկատմամբ։ Յունվար 16-ին Վեհիբ փաշան կրկին նամակ յղեց գլխաւոր հրամանատարը, բողոքելով հայերուն դաժանութիւններէն, որոնք իբր թէ կը սպասէին բնակիչները:  Թէեւ Վեհիբը  կը յայտնեն, որ իր ունեցած տեղեկութիւնները չեն համապատասխանի իրականութեանը, ինչը կը հաստատէին նաեւ Երզնկային ջոկատի հրամանատար գնդապետ Մորելն ու Բաբերդի կոմիսարը, թուրքական բանակը Յունւարին վերջին կ՚անցնի հարձակման։

Մինչ 1918թ. Յունւար 8-ը տեղի ունեցած դեպքերու մասին պատմող տեսաֆիլմը առկա է Western Armenia Tv-իին Իւթուբեան էջը: