1992 թուականի Մայիս 18-ը հայ ժողովուրդի նորագոյն պատմութեան ամէնէն նշանակալի օրերէն մէկն է։ Այդ օրը ազատագրուեցաւ Բերձոր քաղաքը՝ բանալով ճանապարհը Հայաստանի եւ Արցախի միջեւ։
Արցախեան առաջին պատերազմի ամէնէն ծանր շրջաններուն Արցախը գտնուեցաւ շրջափակման մէջ։ Հայաստանի հետ կապը վտանգաւոր ու անկայուն էր, իսկ բնակչութիւնը կ՚ապրէր մշտական պատերազմի պայմաններու տակ։
Հայկական ուժերուն համար կենսական նշանակութիւն ունէր Բերձորի միջանցքի վերահսկողութիւնը, որովհետեւ անիկա միակ ուղին էր, որով կարելի էր ապահովել մարդոց, սնունդի, դեղորայքի եւ զինամթերքի տեղափոխումը։
1992 թուականի Մայիս 18-ի առաւօտեան հայկական ջոկատները քանի մը ուղղութիւններով սկսան գործողութիւնը։ Լարուած մարտերէ ետք յաջողեցան վերահսկողութեան տակ առնել Բերձորը։
Բերձորի ազատագրումը շատերու համար դարձաւ ոչ միայն ռազմական յաղթանակ, այլեւ ազգային միասնութեան ու գոյապայքարի խորհրդանիշ։ Մայիս 18-ը մինչեւ այսօր կը յիշուի իբրեւ Արցախի պաշտպանութեան եւ հայկական ուժերու կարեւոր յաղթանակներէն մէկը։
2023 թուականին Նիկոլ Փաշինեան փակեց Բերձորի ճանապարհը, յանձնեց Արցախը, իսկ այսօր կը փորձէ ամբողջութեամբ փակել Արցախի էջը։