Մենք ենք, մեր տաղերը

  • by Western Armenia, February 23, 2024 in Ժառանգութիւն
67 դիտում

Տաղը հնագոյն բանաստեղծութիւն է։ Տաղ կոչուող բանաստեղծութիւնները նաեւ երգուած են. երգուած են եկեղեցական պատարագներէն ետք եւ այդ պատճառաւ կոչուած են նաեւ երգեր։ Տաղերու հնագոյն օրինակներէն գրած է Գրիգոր Նարեկացին, ատոնք նաեւ հայկական առաջին օրինակներն են։ Հայկական տաղերու օրինակներ են․ «Տաղ վարդավառին», «Տիրամայրն» եւ այլն, որոնց հեղինակն է Գրիգոր Նարեկացին։ 

Տաղերը, շարականներու պէս, երաժշտական եւ բանաստեղծական արուեստին սինթեզ են։ Տաղը՝ Տաղերը համեմատաբար ծաւալուն մոնոդիաներ են, որոնք իրենց բովանդակութեամբ եւ մեղեդայնութեամբ կը յիշեցնեն յաջորդող դարաշրջանի վոկալային եւ գործիքային արիաներ։ Կը տարբերակուին հոգեւոր եւ հասարակական տաղեր։ Առաջիններն աւելի ծաւալուն են, քան հասարակականները։  Տաղը, որպէս երաժշտական ժանր, հիմնականը զարգացած է 10-րդ դարին մէջ, գլխաւորապէս Գրիգոր Նարեկացիին շնորհիվ։ Հոգեւոր տաղերը, ի տարբերութիւն շարականներու, կանօնաւոր երգեր չէին։ Կը կատարուէին՝ տոնախմբութիւններուն եւ արարողութիւններուն, տուեալ իրադարձութեանն աւելի տօնական տեսք տալու համար։