Մենք ենք, մեր տեղանունները

  • by Western Armenia, February 15, 2024 in Ժառանգութիւն
70 դիտում

Թիւրքերը բոլոր այն պարագային, երբ աշխարհագրական օբյեկտներու անունները թարգմանելու կամ աղավաղմամբ այլափոխելու եւ իրենց արտասանութեանը հարմարեցնելու որեւէ տարբերակ չեն ունեցած, պարզապէս  տուած են տեղանուան հետ որեւէ կապ չունեցող նօր կամայական անուններ։ 

Այսպէս, Կիլիկիոյ մէջ Հալեպին նահանգին Մարաշին գաւառը՝ Զէյթուն գիւղաքաղաքէն յարաւ-արեւելեան ուղղութեան վրայ կը գտնուեր արքեպիսկոպոսանիստ հանդիսացած ու մեծ հայրենասիրութեամբ յայտնի, քաջ կռուողներ ունեցող Արեգին բնակավայրը թուրքերն  անուանափոխած են Ալաբաշը, որն, ըստ թուրքական բառարանի, շաղգամին նման բանջարաբոյս է: 

Հայկական լեռնաշխարհին Բիւրակն-Մնձուրեան լեռնաշղթայի Կարինին նահանգին Խնուսի գաւառակի Դեղթափ լեռան անուան թարգմանութեան անհնարինութեան պատճառով թիւրքերը լեռը կրաքարային կառուցուածքին սպիտակ գոյնի համար անուանած են Աքդաղ (աք կը նշանակէ սպիտակ + դաղ` լեռ): Լեռը կոչուած է նաև Գիւզելդաղ՝ գեղեցիկ լեռ:

Մեծ եւ Փոքր Հայքերու սահմանը՝ Փոքր Հայքին մէջ մտնող եւ Արեւմտեան Եփրատ գետին ափը գտնուող եւ հետագային Արեւմտեան Հայաստանի Խարբերդի գաւառին Ակն գաւառակին կեդրօն հանդիսացած ու հայկական Մարընտունիկ (« Մայր ընտանիք») ուխտատեղիէն ոչ մեծ հեռաւորութեան վրայ գտնուող Ակն գիւղաքաղաքը այլափոխած են «Քեմալիեին» թուրքական անձնանուամբ։