1920 թուականին, Շուշիի հայկական ջարդերէն ետք, քաղաքի բազմաթիւ հայկական սրբավայրեր ենթարկուեցան թալանի եւ աւերման։ Այդ ճակատագիրին արժանացաւ նաեւ Շուշիի յայտնի Մեղրեցոց եկեղեցին, որ կը հանդիսանար քաղաքի 11 հայկական եկեղեցիներէն մէկը։
Պահպանուած լուսանկարներուն մէջ կ’երեւի եկեղեցին՝ արդէն կողոպտուած եւ վնասուած վիճակի մէջ։ Շուշիի ողբերգական դէպքերէն ետք հայկական թաղամասերուն հետ հարուածի տակ յայտնուեցան նաեւ քաղաքի մշակութային եւ հոգեւոր կոթողները։
Մեղրեցոց եկեղեցին երկար տարիներ մնաց կիսաւեր վիճակի մէջ, իսկ յետագային՝ 1970-ականներուն, վերջնականապէս ոչնչացուեցաւ Պաքուի խորհրդային ղեկավարութեան օրօք։ Հայկական աղբիւրներուն մէջ կը նշուի, որ եկեղեցւոյ քանդումը իրականացուած է այն ժամանակուան իշխանութիւններու որոշումով։
Շուշին դարեր շարունակ եղած է Արցախի հայկական մշակոյթի, կրթութեան եւ հոգեւոր կեանքի կարեւոր կեդրոններէն մէկը։ Քաղաքի եկեղեցիները ոչ միայն աղօթավայրեր էին, այլեւ հայկական ինքնութեան ու պատմական ներկայութեան կենդանի վկաներ։
Այսօր Մեղրեցոց եկեղեցւոյ պատմութիւնը կը շարունակէ յիշեցնել մշակութային ժառանգութեան պահպանութեան կարեւորութեան եւ պատմական յիշողութեան պահպանման անհրաժեշտութեան մասին։