Սիւնիքը՝ Հայաստանի հարաւային դարպասը, հնագոյն ժամանակներէն յայտնի է իր հարուստ ընդերքով։ Դեռեւս Ք.ա. 3-րդ հազարամեակէն հոս արդիւնահանուած են պղինձ, ոսկի եւ արծաթ, իսկ տարածաշրջանը դարձած է մետաղագործութեան կարեւոր կեդրոն։
Հնագիտական գտածոները կը վկայեն, որ Սիւնիքի մէջ զարգացած եղած են մետաղաձուլութիւնն ու գործիքներու արտադրութիւնը։ Դարերու ընթացքին հանքերը ունեցած են ոչ միայն տնտեսական, այլեւ ռազմավարական նշանակութիւն։
Սիւնիքի իշխանական տուները եւ Օրբելեանները կարեւորած են հանքավայրերու պաշտպանութիւնը՝ զանոնք նկատելով ազգային արժէք։ Այսօր եւս Սիւնիքը կը շարունակէ մնալ Հայաստանի հանքարդիւնաբերութեան կարեւոր կեդրոններէն մէկը՝ պահպանելով իր պատմական եւ տնտեսական նշանակութիւնը։
Հայկ Աբրահամեան
