Վերջին 5 ամիսների ընթացքում թուրքական պետությունը գրեթե 100 անգամ քիմիական զենքով հարձակում է իրականացրել Իրաքում գտնվող այնպիսի տարածքների վրա, ինչպիսիք են Մեթինան, Ավաշինը և Զափը: Մայիսից բազմիցս պաշտոնապես հայտարարվել է, որ ֆաշիստական ​​Թուրքիայի Հանրապետության կողմից իրականացվող օկուպացիոն գործողություններում քիմիական զենք է կիրառվել:

1925 թվականին ստորագրված Ժնևյան արձանագրությամբ՝ պատերազմի ժամանակ քիմիական գազերի օգտագործումն արգելված էր: Թուրքիայի Հանրապետությունը Ժնևի արձանագրությունն ընդունել է 1929 թվին, իսկ 1997 թվականին միացել է Քիմիական զենքի մասին համաձայնագրին, որը ստորագրվել է Փարիզում՝ 1993 թվականին;

Չնայած ստեղծված իրավիճակին, Թուրքիայի դեմ պատժամիջոցներ չեն կիրառվել: Մի կողմ թողնենք պատժամիջոցներ կիրառելը, այդ հարցի վերաբերյալ ոչ օրակարգ կա, ոչ վերանայում: Նրանք, ովքեր քիմիական զենքով 2003 թվականին ներխուժել են Իրաք կամ նրանք, ովքեր տասը տարի փորձում էին տապալել Սիրիայի ռեժիմը, բավականին հանգիստ են , երբ խոսքը վերաբերում է Թուրքիային:

Արևմտյան Հայաստանը, միանալով բոլոր առաջադեմ ուժերին, խստորեն դատապարտում է Թուրքական բռնազավթողական քաղաքականությունը, որը երբևիցե հաշվի չի նստել որևէ միջազագային օրենքի կամ էլ պատժամիջոցի հետ։ Ժամանակը ոչինչ չի փոխել՝ 105 տարի անց էլ Թուրքիան շարունակում է կիրառել հակամարդկային բոլոր միջոցները՝ իր տարածքներն ու իշխանությունը լայնացնելու և ամրապնդելու ուղղությամբ։