Արարատ փլավը ընդհանրապէս Արարատեան դաշտի ժողովուրդին սիրելի եւ յարգելի ճաշերէն մէկն էր։ Արարատեան դաշտի վրայ ապրող ժողովուրդը տօնական օրերուն սեղանը անպայման կը հարստացնէր այս փիլաւի տեսակով։ Վերջին պահուն, երբ հիւրերը բոլորուած կըլլային սեղանին շուրջ, ոգելից ըմպելին փիլաւին վրայ պարպելէ եւ կրակը վառելէ ետք, ճաշասենեակին լոյսերը կը մարէին, եւ տանտիկինը կրակով պատուած սկուտեղը կը տեղաւորէր սեղանին կեդրոնը եւ մինչեւ փիլաւին կրակը հանգէր, ներկաները զուարթ երգերով, անհամբեր կը սպասէին ուտելու ժամանակը։