Ջրթնիկ  գյուղը գտնվում է  Արևմտյան Հայաստանի Սասունի Փսանք գավառակում։ 

Ջրթնիկը հիմնականում հայաբնակ էր 50-60 տուն հայ բնակչով, սակայն ուներ նաև մի քանի տուն քուրդ բնակիչներ, որոնք աշխատում էին հայերի տանը, օգնում նրանց անասնապահությամբ ու այլ կենցաղային գործերով: Գյուղի բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։

Ջրթնիկն ուներ Սուրբ  Գևորգ  անունով եկեղեցի:   Սուրբ  Գևորգ  հայտնի ուխտատեղի էր շրջանում, որտեղ հայերից բացի այցելում էին  նաև տեղի քրդերը: 

Գյուղի հայ բնակչությունը ևս անմասն չմնաց 1894-1896 թվականների Սասունի կոտորածից:

1904 թվականի՝ թուրքական բռնատիրության խոշոր արշավանքը հայերի դեմ, ստիպեց  գյուղի հայ բնակչության որոշ մասին լքել գյուղը և տեղափոխվել հարաբերականորեն ավելի խաղաղ պայմաններում ապրելու։ 1914 թվականին գյուղն արդեն ուներ  30 տուն՝ 390 հայ բնակիչ:

1915-1916 թվականներին, գյուղն ավերվում է, թալանվում, իսկ անօգնական ծերերին, կանանց ու երեխաներին  թուրքերը  լցնում  են մարագները և այրում, միայն  կոտորածից փրկված փոքրաթիվ հայերի է  հաջողվում  վերահաստատվել ամայացած որոշ գյուղերում։ Այդտեղ հայերը մեկուսացված ապրեցին մինչև 1916 թվականի  փետրվարը, այնուհետև նրանց հաջողվեց տեղափոխվել ռուսական բանակի կողմից գրավված Մուշ, որտեղից էլ՝ Արևելյան Հայաստան, Սիրիայի Հալեպ քաղաք և Կոստանդնուպոլիս։