Օլթուի առևտրաարդյունաբերական պալատի դիմումի համաձայն ՝ 2009 թ.-ին ջաղ քյաբաբը, որին տրվել է աշխարհագրական նշանների գրանցման վկայագիր, վերագրվել է  Արտվինցիներին։ Այն առաջացրել է Էրզրումի բնակիչների և տվյալ քյաբաբի վարպետների վրդովմունքը: Գործարար Քեմալ Քոչը, որը հայտնի է որպես ջաղ քյաբաբի գյուտարար, հայտարարել է, որ այդ՝ իր համով եզակի կերակուրը օսմանյան կայսրության ժառանգությունն է:

Ինչպես գիտեք, որքան անծանոթ հեղինակի կերակուր գիտենք, վերջերս վերագրում են Օսմանյան Կայսրությանը։

Կեսարիայի և Կաստամոնուի միջև տեղի ունեցած “բաստուրմայի հայրենիք” բանավեճից և «թույլ չենք տա, որ տոլման վերագրեն հայերին» զառանցանքից հետո այժմ էլ սոցիալական լրատվամիջոցները սկսվել են ջաղ քյաբաբի «Էրզրու՞մ թե Արտվին»պատկանելության քննարկումը։  

Հայերեն cağ (ճաղ) նշանակում է մետաղական շամփուր: Ով չի հավատում, կարող է կարդալ Նիշանյանի բառարանում։

Էրզրում, այսինքն` Կարին … Էրզրումի նահանգը, որը հայոց թագավորությունների նստավայրն էր, այնուհետև Օսմանյան կայսրության Արևմտյան  Հայաստանի նահանգներից մեկը՝ Էրզրում կենտրոնով և խիտ հայկական բնակչությամբ: 19-րդ դարի առաջին քառորդում գոյություն ունեին հարյուրավոր գյուղեր ՝ Էրզրում, Բայազետ, Շապին-Կարահիսար, Բաբերդ, Երզնկա, Սըփեր, Դերջան, Խընուս, Քըղի, Հասանքալա / Հասանքալե, Քելքիտ, Թամզարա, Խորասան, Մջնկերտ… նրանց մեծ մասը դեռևս հիշվում է հայերեն անվանումներով:

Այս նահանգի հայերը զբաղվում էին առևտուրով, արհեստներով, անասնաբուծությամբ և խաղողագործությամբ: Այս հողի վրա կառուցվել են հայերի եկեղեցիները, դպրոցները, տները և կյանքերը:

Իհարկե, հայերը նույնպես կարող էին քյաբաբ պատրաստել՝ շամփուրի վրա հորիզոնական շարված մսով։

Մինչ վիճաբանությունները շարունակվում էին, Արտվինի առևտրաարդյունաբերական պալատի նախագահ Սեչին Քուրթը հայտարարեց, որ իրենք դիմել են այրվող ածուխի վրա պատրաստվող քյաբաբի համար արտոնագիր ստանալու համար: Նա նշել է, որ փորձում են Արտվինը ողջ աշխարհին ներկայացնել որպես բնության մայրաքաղաք։

Այժմ, երբ դեռ  շարունակվում են այս «խենթ գաստրո» քննարկումները,  կարելի է ասել, որ «ջաղ»(ճաղ) բառը հայերեն է, օրինակ՝ այն մարդկանց, ովքեր փորձում են կերակրատեսակները բանտարկել  երկրների ու քաղաքների սահմաններում:

ի՞նչ կլինի, եթե ինչ-որ մեկը պատմի Էրզրումի և Արտվինի, անունները դեռևս հայերեն գյուղերի և այն եկեղեցիների  պատմությունները, որոնք մինչ օրս էլ քարուքանդ են լինում գանձ որոնողների ձեռքով։