Հայ մշակույթի «ծանր հրետանին»՝ Հովհաննես Շիրազը, Վիլյամ Սարոյանը, Վահագն Դավթյանն ու Սերո Խանզադյանը Գեղարդավանքում (1976 թ.)։Այս չորս մեծությունները հանդիպել էին քննարկելու հայոց ճակատագիրը, Արևմտյան Հայաստանի ցավը։ Այդ օրերին Շիրազի և Սարոյանի միջև մի հուզիչ ու զվարճալի պատմություն է տեղի ունեցել։
Սարոյանին տեսակցելուց առաջ Շիրազին մի «պլպլան» խաղալիք ատրճանակ էին նվիրել՝ որդուն տանելու համար։ Սակայն հանդիպման ժամանակ Սարոյանն այնպիսի մանկական անկեղծությամբ ու ջերմությամբ է գրկում բանաստեղծին, որ Շիրազի սիրտը հալվում է։ Հուզված պոետը գրպանից հանում է հենց այդ խաղալիքն ու նվիրում աշխարհահռչակ հայրենակցին։
Բայց լուսանկարում ամենահուզիչը Շիրազի գլխարկն է։ Եթե ուշադիր նայեք նրա ձեռքի գլխարկի ներսի մասին, կնկատեք մի փոքրիկ, կլոր պատկեր։ Շիրազը սովորություն ուներ իր գլխարկների մեջ փակցնել մոր՝ Աստղիկի լուսանկարը: Նա ասում էր, որ այդպիսով մայրը միշտ իր գլխավերևում է կամ սրտին մոտ։