Արգենտինայի Հանրապետությունում` Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության դեսպան  Գիլերմո Կարամանյանի ելույթը

  • by Western Armenia, 05 Հունիսի, 2024 in Կառավարություն
28 դիտում

Բոլորս էլ լավ գիտենք, որ Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետությունը համաշխարհային աշխարհաքաղաքականության համար մի  պետություն է,որը  1920 թվականին` աշխարհի կողմից ճանաչվելուց  հետո,միջազգային ասպարեզ է հայտնվում և   ճգնաժամի մեջ է գցում  հորինված աշխարհաքաղաքական կարգը։  Աշխարհի ամենահզոր երկրները պարտավորվելու են հարգել այդ ճանաչումը և դիմակայել աշխարհաքաղաքական դաշնակիցներին, ինչպիսիք են Թուրքիան և Ադրբեջանը, պաշտպանելու հայ ժողովրդին, որն անմիջապես չունի շոշափելի տնտեսական շահեր: Հայոց ազգային շահերին սպառնացող այս պաշտոնյաները բանակցում են Հայրենիքի թշնամիների հետ։ Նրանք որոշել են իրենց գլխավոր հակառակորդ ընտրել Արևմտյան Հայաստանի բնիկ ժողովրդին, այսինքն՝ մեզ բոլորիս, փոխանակ մեզ վերաբերվեն` որպես անբաժան բարեկամների։

Բայց մենք էլ գիտենք, և հիմա բոլորը պարզ տեսնում են` լսելով ներկայիս Հայաստանի Հանրապետության իշխանության մեսիջները, թե ինչպե՞ս են այս պաշտոնյաները, որոնք սպառնում են հայոց ազգային շահերին, բանակցել Հայրենիքի թշնամիների հետ, որոշել են ընտրել  Արևմտյան Հայաստանի բնիկ  ժողովրդին, այսինքն՝ մեզ  բոլորիս, որպես իրենց  հիմնական հակառակորդների՝ մեզ անբաժան եղբայրների վերաբերվելու փոխարեն։

Այս անհեթեթ որոշումը լուրջ վտանգի տակ է դնում Երևանը, էապես թուլացնում է ներկայիս Հայաստանի Հանրապետությունը

որը մնում է թշնամու ողորմածությանը և չափազանց մեծ խոչընդոտ է դառնում մեզ համար, որպեսզի  չկարողանանք հաղթահարել Հայրենիքը վերականգնել։

Ուստի, բոլորս պարտավոր ենք լինել հայկականության առաջամարտիկներ և,թերեւս, մենք վերջին հույսն ենք, որ կարող ենք իրականացնել Հայրենիքի  վերադարձը,որպեսզի  ապագա հայ սերունդները  վայելեն իրենց պատմական, հինավուրց, աստվածաշնչյան, պապենական ու հայրենի հողերը։

Դա անելու համար, հետևելով Քրիստոսի 12 առաքյալների օրինակին, մենք պետք է քարոզենք ճշմարտությունը, հայ իրականությունը և ուսուցանենք մեր հայրենակիցներին՝ աշխարհասփյուռ հայությանը,

որ մենք ունենք երկու պետություն, որոնք ճանաչված են հանրային միջազգային իրավունքով, և որ այդ պետությունները տարբեր են և անկախ:

 Առաջինը, Մեծը` համապարփակը, համայն հայությանն է,որ  ճանաչվել է 1920թ., իսկ մյուսը՝ երկրորդը,փոքրը, աղանդավորականը,ներկայիս Հայաստանի Հանրապետությունն է` ,որ անկախացավ 1991 թվականին ` ընդամենը  29743 կմ² փոքրիկ հողակտորով` թողնելով աշխարհի մնացած հայերին միայնակ` ուրացած մեր մարդկայնությունը և թշնամու կողմից յուրացված մեր մնացած պետությունը։

Թեև ներկայիս Հայաստանի Հանրապետությունը միշտ կմնա մեր Հայրենիքի մի մասը, և աշխարհի բոլոր հայերը հավերժ կսիրեն նրա տարածքը, մենք պետք է նշենք և տեսնենք իրականությունը այնպես, ինչպիսին որ կա։

..Եվ այս իրողությունը վկայում է այն մասին, որ մեզանից՝  հայերիցս  ոչ ոք, ովքեր ապրում ենք ներկայիս Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս, մաս չենք կազմում այն ​​պետության, որը մեզ համարում է միջազգային հանրային իրավունքի նորմեր կիրառող օտարերկրացիներ։

Ներկայիս Հայաստանի Հանրապետության հետ մեր ներկայիս հարաբերությունների իմացությունը թույլ կտա մեզ մշակել համապատասխան ռազմավարություն՝ ապագայում մեր պետությունը վերաինտեգրելու համար։

Մենք պետք է փոխենք  այն պարադոքսը, որը ստիպում է աշխարհով մեկ սփռված մեր հայրենակիցներին զգալ ներկայիս Հայաստանի Հանրապետության համար սփյուռք, բայց ,իրականում մենք սփյուռք չենք։ 

 Բայց մենք 1920 թվականի Հայկական Պետության, հետևաբար նաև նրա իրավահաջորդ պետության՝ Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության բռնի աքսորյալներն ու բնիկ  քաղաքացիներն ենք։

Ճիշտ չէ, որ հայ ազգի տարածքային սահմանները ներկայիս Հայաստանի Հանրապետության սահմաններն են, ինչպես հրապարակավ ասում են Արևելյան Հայաստանի Հանրապետության իշխանությունները, և ճիշտ չէ, որ հայ ազգի տարածքային սահմանները ներկայիս Հայաստանի Հանրապետության սահմաններն են՝ գումարած Արցախը, ինչպես ասում են հայկական սփյուռքի քաղաքական և հասարակական գործիչները։

Հայ ազգի տարածքային սահմաններն են ներկայիս Հայաստանի Հանրապետությունը`  գումարած Արցախը, Նախիջևանը, Ջավախքը, Կարսը, Արդահանը, Մանազգերդը, Վանը, Երզինկա, Էրզրումը, Դիարբեքիրը, Տրապիզոնը, Բիթլիսը, Սվասը, Խարբերդը, Մուշը և Սասունը. ելքը` դեպի Սև ծով և արևմտյան սահմաններով, որոնք սահմանել է Վիլսոնը` իր արբիտրաժային վճիռով:

Բայց ,Մենք երբեք չպետք է անտեսենք այն փաստը, որ մեր ազգն այսօր բաժանված է երկու պետության, և որ յուրաքանչյուր հայի պարտավորությունն է` հզորացնել իր պետությունը և օգնել մյուս հայկական պետությանը:

Այս նպատակին հասնելու համար, Արգենտինայում դեսպանատնից մենք ներկայացել ենք դեսպանի բոլորովին նոր պաշտոնի հետ համատեղ՝ հայտնի դարձնելով մեր տիկին Նախագահի նշանակումը` իմ պատրաստած փաստաթղթով, որն ընդգծում է այս անփոխարինելի իրողությունները, որոնք պետք է իմանա յուրաքանչյուր հայ։

Այնուհետև մենք անցկացրեցինք գեղարվեստական-մշակութային միջոցառում՝ ի հիշատակ ապրիլի 24-ի, որը ներառում էր ելույթներ` այսպիսով համացանցում մեր հայրենակիցներին դարձնելով  հայտնի հայկական բլոգներում, WhatsApp-ում և հայկական ռադիոհաղորդումներում, ինչպես նաև 30 րոոպեանոց ռեպորտաժ եմ տրամադրել արգենտինական ռադիոկայանին՝  

 հայտնի դարձնելով Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության գոյությունը և որ մենք՝ հայերս, արդարություն ենք պահանջում Թուրքիայից և Ադրբեջանից։

Ինձ հրավիրել են  նաև Բուենոս Այրեսի նահանգի գրողների միությունից, որպես գլխավոր բանախոս, ներկայացնելու աշխարհահռչակ գրողների տարեկան ժողովի փակման միջոցառմանը։ Մասնակցել ենք 

ԲՈՒԵՆՈՍ ԱՅՐԵՍԻ ԳՐՔԻ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՏՈՆԱՎԱՃԱՌԻՆ, և  հրապարակել ենք նաև նշված մասնակցության տեսանյութը։ Արգենտինայում` Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության դեսպանատան նպատակը շատ հավակնոտ է. Մենք կանգ չենք առնում նրա սահմանադրության ձևականության վրա և նպատակ ունենք գրել Հայաստանի պատմության ամենափառավոր էջերից մեկը`

փորձելով Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության բոլոր իշխանությունների հետ միասին առաջացնել հայկական հեղափոխություն` յուրաքանչյուր հայի գիտակցության մեջ և յուրաքանչյուր համայնքում,

 որպեսզի ողջ հայկական սփյուռքը ոտքի կանգնի և, Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետությունն ամբողջացնելով, համապատասխան միջոցներ տրամադրի 21-րդ դարի հայկական առասպելն իրականացնելու և ղեկավարելու համար, որը պետք է լինի մեր պապենական հողերի վերականգնումը։

Դոկտոր Գիլիերմո Ա. Կարամանյան