Իսրայելին արտգործնախարարը թվիթեր օգտագործած է Հայերու ցեղասպանութիւն եզրոյթը. «Շատ քիչ է եւ շատ ուշըցած»

  • by Western Armenia, January 17, 2024 in Քաղաքականութիւն
63 դիտում

«Կալիֆորնիա կուրիեր» թերթին յրատարակիչ Յարութ Սասունեանը կը գրէ․

2024 թվականի հունվարի 12-ին արտգործնախարար Կացն իր թվիթերյան էջում գրել է. «Անցյալում Հայերի դեմ իրականացրած ցեղասպանություն ունեցող  նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանն այժմ պարծենում է՝ անհիմն պնդումներով թիրախավորելով Իսրայելին։ Տասնամեակներ շարունակ յրաժարուելով ճանաչիլ Հայերու դէմ իրականացուցած  ցեղասպանութիւնը, Իսրայելին արտգործնախարարը յանկարծ յիշած է ատ մասին, երբ ատ համապատասխանած է իր երկրի շահերուն: Ահա իմ մեկնաբանութիւններս անոր թւիթերեան գրառման վերաբերեալ.

1) Իսրայելին արտգործնախարարին կողմէն Հայերու ցեղասպանութեան յիշատակումը չի կրնար  յամարուիլ պաշտօնական ճանաչում, որը կրնա տեղի ունենալ միայն այն պարագային, երբ Իսրայելին խորհրդարանը (Քնեսեթ) ընդունէ Հայերու դեմ իրականացուցած ցեղասպանութիւնը ճանաչող բանաձեւ:

2) Սա առաջին դեպքը չէ, երբ իսրայելցի նախարար մը կը խօսէ Հայերու ցեղասպանութեան մասին։ Նախկին իսրայելցի երեք այլ նախարարներ նման յայտարարութիւններ են ըրած ճանաչման մասին, երբ կը ծառայեին կառավարութիւն։ Կրթութեան նախարար Յոսի Սարիդը 2000 թուականի Ապրիլ 24-ին յայտարարեց. «Ես կը միանամ ձեզի, հայ համայնքի անդամնե՛ր, ձեր Յիշատակին օրը, երբ կը նշեք ձեր ցեղասպանութեան 85-րդ տարելիցը»։

– Արդարադատութեան նախարար Յոսի Բեյլինը 2000թ. Ապրիլ 24-ին յայտարարեց. «Տեղի ունեցածը չի կրնար այլ կերպ որակուիլ, բացի ցեղասպանութենէ: Մէկուկէս միլիոն մարդ անյետացաւ։ Ատ անփութութիւն չէր, ատ կանխամտածուած էր»: Աւելի վաղ՝ 1994 թուականին, զբաղեցնելով արտաքին գործերու փոխնախարարին պաշտօնը, Բեյլինը նման յայտարարութիւն էր ըրած Հայերու ցեղասպանութեան վերաբերեալ։

– Ներգաղթյալներու ներգրավման հարցերով նախարար Յաիր Ցաբանը 1995 թուականին մասնակցած է Իսրայել հայ համայնքի յիշատակին օրուա արարողութիւններուն եւ հորդորած ճանաչիլ Հայերու ցեղասպանութիւնը։ 

3) Այնուամէնայնիվ, Իսրայելին Քնեսեթը վերջին տասնամեակների ընթացքը քանի մը անգամ փորձած է ընդունիլ Հայոց ցեղասպանութիւնը ճանաչող բանաձեւ։ Ամէն անգամ Իսրայելին կառավարութիւնն արգելափակած է բանաձեւը՝ Թուրքիոն յաճոյանալու համար։

4) Անընդունելի է, որ Իսրայէլը Հայերի ցեղասպանութիւնը կօգտագործէ որպէս սակարկութեան առարկա Թուրքիոյ հետ իր խնդրահարոյց յարաբերութիւնները։ Իսրայէլ պետութիւնը, որպէս Հոլոքոստը Հոլոքոստէն փրկուած ժողովուրդ, պետք է ըլլար առաջինը։ 

5) Երբ Իսրայելի և Թուրքիայի միջեւ յարաբերութիւնները լաւ են, իսրայելցի պաշտօնեաներն կըսեն. «Մենք չենք ցանկընա փչացնիլ մեր լաւ յարաբերութիւնները Թուրքիոյ հետ Հայերու ցեղասպանութեան պատճառաւ»: Իսկ երբ յարաբերութիւնները վատ են, ինչպէս հիմա, Իսրայէլը կը յայտարարէ. «Մենք չենք ցանկընա  աւելի վատթարացնիլ մեր յարաբերութիւնները Թուրքիոյ հետ՝ ճանաչելով Հայերու ցեղասպանութիւնը»։ Իսրայելն այսպիսով արատաւորած է իր համբավը միջազգային հանրութեան շրջանը՝ որպէս ցեղասպանութիւնը ժխտող:

Դեռեւս 1989 թուականին, երբ Նեթանյահուն արտաքին գործերու փոխնախարար էր եւ դեռ չէր կորուսեր իր բարոյական նկարագիրը, ըսած է. «Կան հարցեր, որոնք դուրս են քաղաքականութենէ եւ դիվանագիտութենէ։ Ցեղասպանութիւններն այս կատեգորիային վառ օրինակներեն են» »։