Մենք  կրկին դիվանագիտութիւն կը խաղանք եւ կը լռեցնենք արցախեան խնդիրը

  • by Western Armenia, February 26, 2024 in Քաղաքականութիւն
64 դիտում

Վերլուծաբան Դաւիթ Կարաբեկեան կը գրէ․

«Անպատիժ հանցագործութիւնը նախադէպ կը դառնայ նոր յանցագործութեան  համար»։ Հետեւողականութիւն չցուցաբերելով՝ 1988թ. 25-28 Փետրուար  Սումգայիթին մէջ, Հայերու ցեղասպանութեան միջազգային ճանաչման եւ դատապարտման հարցին մէջ, մենք ակամա պարարտ հող ստեղծեցինք 1990թ.-ին՝ «Օղակ» գործողութեան եւ Բաքուին մէջ հայերու ցեղասպանութեան համար: Աւաղ, մենք երբեք չկրցանք յաղթայարիլ լռութեան շղարշը, եւ ատ բերեց Արցախեան պատերազմին եւ գործնականը՝ Հայաստանի շրջափակմանը, որը կրցանք կասեցնիլ եւ ճեղքել ողջ հայ ժողովուրդին տիտանական ջանքերու գնով։ Այսօր մենք կրկին դիվանագիտութիւն կը խաղանք եւ կը լռեցնենք Արցախեան խնդիրը, մինչդեռ քաղաքական ղեկավարութիւնն արդեն «ընդունած» է 144 քառ. կմ հայկական տարածքին կորուստը։

Ի՞նչ ստացաւ աշխարհը եւ կրնա՞յ երրորդ համաշխարհային պատերազմ ստանալ՝  լռութեան հերթական դաւադրութեան արդիւնքը: Հեշտութեամբ։

Արցախին մէջ տեղի ունեցած ողբերգական իրադարձութիւններէն, եւ Կուրի աջ ու ձախ ափերուն տեղի ունեցած հայկական ջարդերէն ետք տեղի ունեցան  Մերձդնեստրի հակամարտութիւնները, այնուհետեւ՝ Չեչնիայի, վրաց-հարաւ֊օսական եւ վրաց-աբխազական յակամարտութիւնները, Ուզբեկստանին մէջ, Տաջիկստանին մէջ, լարուածութեան սրումը Ղրղզստանին, յակամարտութիւնները՝ նախկին Հարաւսլավիային մէջ։

Խորհրդային Միութիւնը, եւ սոցիալիստական ​​ճամբարը փլուզուեցին, եւ անոնց հետ փլուզուեցին երկբեւեռ աշխարհը եւ երկու բլոկային զսպման համակարգը…

Նախկին ԽՍՀՄ տարածքը շուրջ 60 միլիոն մարդ բռնի տեղահանուեցաւ։

Դժուար է դատիլ, թէ Արցախը եւ անոր յանդէպ անարդարութիւ՞ն է դարձած համաշխարհային պայթիւնին պատճառ, աւելի շուտ՝ այն դարձած է դետոնատոր, կամ  բժշկական լեզուով ըսած՝ լոկուս-մինորիս՝ թոյլ կետ, որու միջոցով բացայայտուած են մարմնին բոլոր հիւանդութիւնները։