Փախստականներու եւ բռնի տեղահանուածներու նկատմամբ պետական քաղաքականութիւնը կը շարունակէ մնալ հանրային քննարկումներու կեդրոնը։ Վերլուծաբաններու համաձայն՝ տարբեր երկիրներ այս հարցին մէջ որդեգրած են տարբեր մօտեցումներ։
Հրապարակուած գնահատականներուն համաձայն՝ Պաքուն երկար տարիներ պետական ծրագիրներու միջոցով նիւթական եւ ընկերային աջակցութիւն ցուցաբերած է իր տեղահանուած բնակչութեան՝ իրականացնելով նաեւ «Մեծ վերադարձ» ծրագիրը, որ միաժամանակ արժանացած է տարբեր գնահատականներու եւ քննադատութիւններու։
Միւս կողմէ, Հայաստանի մէջ կը շարունակուին քննարկումները Արցախէն բռնի տեղահանուածներուն աջակցութեան ծրագիրներու կրճատման շուրջ։ Յօդուածի հեղինակները մտահոգութիւն կը յայտնեն, որ ընկերային աջակցութեան սահմանափակումը կրնայ ծանրացնել տեղահանուածներու կացութիւնը եւ նպաստել արտագաղթի աճին։
Միջազգային իրաւական փաստաթուղթերը, ներառեալ ՄԱԿ-ի սկզբունքները, կը շեշտեն, որ պետութիւնները պարտաւոր են ապահովել տեղահանուածներու հիմնարար իրաւունքները, բացառել խտրական վերաբերմունքը եւ ստեղծել արժանապատիւ կեանքի պայմաններ։ Որպէս օրինակ կը յիշատակուին նաեւ Գերմանիան եւ Կիպրոսը, ուր տասնամեակներ շարունակ գործած են տեղահանուածներուն աջակցող երկարաժամկէտ պետական ծրագիրներ։