Այնթափցի հայը՝ իր նախնիներու հետքերով

  • by Western Armenia, February 23, 2024 in Հասարակութիւն
78 դիտում

Յովիկ Քեշիշեան, 1915 թ․ Այնթափէն գաղթած,  կ՚երթայ  իր նախնիներու հետքերով։ «..Եթե մենք ասկէ 100 տարի առաջ չհեռնայինք, Հալեպէն երկրորդ աքսորը չէինք ենթարկուի»։

Յովիկ Քեշիշեան, ով  ծնած է Սուրիոյ Հալէպ քաղաքին մէջ 1989 թ․, զինքը կը բնորոշէ որպէս բնիկ այնթափցի։ «Ես ծնած եմ Հալէպին մէջ, բայց ինծի այնթափցի կը համարեմ։ Երբ մեզի Հալէպ կը հարցնէին, թէ ուրկէ՞ ենք, կը պատասխանէինք՝ Անյթափէն։ Այնթափէն այլ ընկերներ ալ ունէի։ Ինծի կ՚ըսեին` դուն 18 կարատանոց այնթափցի ես, մենք՝ 24 կարատանոց: Որովհետեւ անոնք ե՛ւ մօր, ե՚ւ հօր կողմէն էին այնթափցի։ Մայրս սուասցի է»։

Յովիկին պապը, ում անունն ինքը  կը կրէր, ծնած է Այնթափ 1913ին։ Չնայած ընտանիքի զգուշացումներուն, թէ «Մի՛ երթար Այնթափ, քեզի հետ ինչ-որ բան կպատահէ», Յովիկ Քեշիշեան ամէն տարի կուգար իր նախնիներու ծննդավայրը։

Տունը, Յովիկ Քեշիշեանն ու իր  ընտանիքին անդամները դեռեւս թիւրքերէն կը խօսին։ «Աս մեր ժառանգութիւնն է Այնթափէն: Մենք ատ կը դիտարկենք որպէս մշակութային հարստութիւն։ Առաջին անգամ Այնթափ եմ եկած 2015 թ․։ Ես ասկէ եմ։ Կը կարծեմ՝ իմ արմատներս ու կապս հոս են»։

«Իմ պապս ու հայրս կ՚ըսէին, որ Այնթափին ժողովուրդը արմատներ ունեցող ժողովուրդ է շատ հարուստ պատմութեամբ»,- իր յիշողութիւններն կը պատմէ Քեշիշեան եւ կը յաւելէ,- «Այնթափին հայերու մասին գիրքեր եւ նիւթեր կարելի է գտնիլ Հալէպին մէջ։ Հոն ալ մենք կենդանի կը պահենք մեր անյթափցի ըլլալը։ Երբ ​​Հալէպին մէջ մարդը զգոն է, վարպետացած ու խելացի, կը հարցնին[ «Այնթափէ՞ն ես»։ Աս իմ վեցերորդ այցս է Այնթափ: Ծանօթացա պատմաբան, գրող Մուրադ Ուչաներիին հետ եւ անոր շնորհիվ իմացա քաղաքին պատմութիւնը։ Երբ առաջին այցիս ատեն տեսա Քուրթուլուշ մզկիթը, այսինքն՝ Սուրբ Աստուածածին եկեղեցին, զգացի, որ այն կը ձգէ  ինծի եւ ես հոգեբանօրէն կը պատկանեմ անոր։ Աւելի ուշ իմացա, որ պապս 1914-ին մկրտուած է Սուրբ Աստուածածին եկեղեցիին մէջ»։

Քեշիշեանն իր ընտանիքէն միակն է, ով Այնթափ կ՚այցելէ։ Իրականութեան մէջ անոր մայրն ամէն անգամ կ՚անհանգստանայ՝ մտածելով, որ անոր հետ բան մը կպատահէ։ «Մի՛ երթար, մանչս, ի՞նչ գործ ունիս։ Ատ կրնայ  վտանգաւոր ըլլալ։ Փորձանք է քեզի համար: Գնա՛ Եւրոպա, ինչո՞ւ Այնթափ կ՚երթաս։ Վերջացած բան է։ Փակուած գիրքեր բացելու պէս»։