Արեւմտեան Հայաստանի զաւակները․ Ժորա Սահակեան

  • by Western Armenia, November 07, 2023 in Հասարակութիւն
147 դիտում

Սահակյան Ժորան ծնուեր է 2001 թուականի  հունվար քսանյոթին, Արցախի՝ Հադրութի շրջանի  Տող գիւղը։2020թ․ 44-օրեա պատերազմին յետեւանքով Յադրութի շրջանի Տող գիւղն անցաւ Բաքուի վերայսկողութեան տակ։ Գիւղին համար մղուած մարտերը գիւղացիներէն զոհեր չեն եղեր։ Պատերազմին Տողէն 9 ժամկետային զինծառայող է մասնակցեր, ռազմաճակատի տարբեր յատուածները:  Անկէ Ժորա Սահակեանը զոհուեր է Հոկտեմբեր 30-ին Մարտունու շրջանը գտնուող Ուրեան բարձունքը:  Ժորա Սահակեանը զորակոչուեր էր 2019 թ.-ի յուլիսին, կը ծառայէր 5-րդ պաշտպանական շրջանը, Մարտակերտին զորամասը:

Ժորա Սահակեանի հայրը ՝ Վահիդ Սահակեանը, « Հետք»-ին տուած հարցազրոյցը  ըսեր է․

«Ծառայութենէ  չէր դժգոհեր, միշտ կըսեր` ամէն ինչ լաւ է»։ Պատերազմը սկսուելու օրը՝ 2020թ.-ի Սեպտեմբեր 27-ի առտուն, Վահիդ Սահակեանը Տող էր կնոջ եւ երկու դուստրերու հետ, որդին՝ Մարտակերտ ծառայութեան։

«Տանն էի, պայթիւններու ձայնը լսեցի, հասկըցա, որ պատերազմ է։ Գնացի գիւղամէջ, անմիջապէս սկսաւ գիւղի մոբիլիզացիան։ Գիւղապետը այդ ժամանակ Երեւան էր, տեղեկացուցինք  իրավիճակը, հրահանգեց ցուցակները ՄՈԲ-ի կազմիլ մինչեւ իր հասնիլը։ Մոտ 20 հոգի գիւղէն  ՄՈԲ  կը ձեւաւորուիու, կերթան Յադրութի զինկոմիսարիատ։ Այնտեղէն կուղաևկեն դիրքեր՝ Տող գիւղէն արեւելք մօտ 20 կմ հեռաւորութեան վրայ գտնուող, Կարախանբեյլիէն մինչեւ Քիւրդեր կոչուող տեղամաս։ Հոկտեմբեր 11-ին կու գան Տող, երեք օր ետք գիւղի Կաւաք կոչուող բարձունքին վրայ կրակոցներ կը լսուին, ադրբեջանական ուժերը կը մօտնային: Գիւղի` Քարքարաբանդ կըսեին, էդ տեղամասը ՊՆ խաղաղապահ զորքի գումարտակին հետ մեր ՄՈԲ-ի տղերքը դիրքեր կը զբաղեցնեն, Հոկտեմբեր 17-էն արդեն գիւղի աշխարհազորը Տողն էր տեղակայուած։ Հոկտեմբեր 21-ին ադրբեջանցիները հասան Տող, մէկ օր դիմադրեցինք, բայց չկրցանք պահիլ գիւղը»,-պատմեր  է Վահիդ Սահակեանը.

Պատերազմին առաջին օրուընէ Վահիդ Սահակեանն ամէն օր կը խօսեր որդու՝ Ժորայի հետ, որու գումարտակը Մարտակերտ մարտական գործողութիւններու կը մասնակցեր։ Հոկտեմբեր 23-էն գումարտակը կը տեղափոխուի Մարտունի։

«Հետը որ կը խօսեի, կըսեր՝ պապ, մենք ընենց կարեւոր դիրք կը պահենք, որ էս հանձնինք, մտնելու են քաղաք։ Չգիտեմ՝ քաղաք ըսելով ինչ նկատի ուներ՝ Ճարտա՞ր, թէ Մարտունի։ Բայց էն, որ էդ ժամկետային զինծառայողները մինչեւ վերջ իրենց առաջադրած խնդիրը կատարեր են, էդ հաստատ է»,-յիշեր  է Վահիդ Սահակեանը։

Հոկտեմբեր 24-ի գիշերը լոյս 25-ին Մարտակերտի 4-րդ գումարտակի 11-րդ վաշտը, որտեղ կը ծառայեր Ժորան, կը դիրքաւրուի Մարտունու Ուրեան բարձունքին վրայ։ Այնտեղ 90-ականներէն մնացած դիրքեր էին, նոր դիրքեր չէին հասուցեր փորիլ. Հոկտեմբեր 25-էն մտեր են մարտին մէջ:«Ուրեան բարձունքը քաչալ բլուր է, ո՛չ ծառ գոյութիւն ունէ, ո՛չ քար ու անընդհատ անօդաչուներն ալ վերեւը, օդը՝ բաց, տղերքը դարձեր են բաց երկնքի տակ նշանակետ, բայց քանի անգամ հետ են մղեր ադրբեջանցիներու հարձակումը։ Յակառակորդը տեսեր է, որ չի կարողանար, հետ է եկեր ու հրետանի է սկսեր աշխատացնիլ»,- պատմեր  է Վահիդ Սահակեանը։Հոկտեմբեր 27-ի գիշերը լոյս 28-ին Ուրեան բարձունքը կը զոհուի վաշտի հրամանատար Սուրէն Վահանեանը։ Վաշտն առանց հրամանատարի կը շարունակէ պահիլ դիրքը։ 

«Առանց հրամանատարի, առանց նորմալ փորուած դիրքերու անոնք մնացեր են մինչեւ վերջ։ Հիմա կը մտածեմ՝ երեւի երդուեր էին իրար չթողնիլ դիրքը, ինչ ալ որ ըլլա, նոյնիսկ կեանքին գնով պահիլ այն»,- կըսէ  Վահիդ Սահակեանը։

Հոկտեմբեր 30-ի իրիկունը, ժամը 6-ի սահմաններւ Ուրեան բարձունքին դիրքը ավիայարուածէնկը զոհուի 19 զինծառայող, որոնց մէջ էր Ժորա Սահակեանը։19 զոհուածներէն 17-ը Մարտակերտին 4-րդ գումարտակի 11-րդ վաշտի զինծառայողներ էին, 2-ը՝ «Մարտունի 2»-ից (2-րդ պաշտպանական շրջան)։ Պատերազմէն ետք՝ 2020թ.-ի Նոյեմբեր 18-ին, որոնողական ջոկատները Ուրեան բարձունքէն դուրս կը բերեն  զոհուած զինծառայողներու  աճիւնները։ Դեկտեմբեր 15-ին ԴՆԹ-ով կը նոյնականացուի  Ժորա Սահակեանի մարմինը, Դեկտեմբեր 16-ին զինքը կը յուղարկաւորեն «Եռաբլուր» զինւորական պանթեոնը։