Հայազգի ճարտարապետ Յովսէփ Ազնաւուր (Ազնաւուրեան) ծնած է 1854-ին Լոնտոնի մէջ։ 1867-ին անոր ընտանիքը տեղափոխուած է Կոստանդնուպոլիս։ Հետագային ուսումը շարունակած է Հռոմի մէջ՝ աւարտելով գեղարուեստի եւ ճարտարապետութեան կրթութիւնը, ապա գործունէութիւն ծաւալած է Կոստանդնուպոլսոյ մէջ։ Ազնաւուր մահացած է 1935-ին՝ Գահիրէի մէջ։
Անոր նախագծած կարեւոր կառոյցներէն են Մսըր (Եգիպտական) բնակելի շէնքը, Սանասարեան խանը, Ճիպալիի ծխախոտի գործարանը, Հէյպելիատայի Ապպաս Հալիմ փաշայի առանձնատուները, Համտի պէյի անցուղի-խանը, Պալաթի Սուրբ Ստեփանոս բուլղարական եկեղեցին եւ Թեփեպաշը թատրոնը։
Թեփեպաշը թատրոնի պատմութիւնը կը սկսի 1870-ի մեծ հրդեհէն ետք Պէյօղլուի վերակառուցման ծրագիրներէն։ Սկզբնական շրջանին նախատեսուած էր քարաշէն թատրոն կառուցել, սակայն նիւթական սահմանափակումներու պատճառով նախագիծը փոփոխուած է, եւ շէնքը կառուցուած է փայտէ։ Թատրոնի ճարտարապետը Յովսէփ Ազնաւուրն էր։
Թատրոնը յայտնի էր իր փոքր, սակայն արտայայտիչ բարոք ոճի ներքին յարդարանքով։ Ան ունէր 256 տեղանոց նստատեղ, երկու շարք օթեակներ եւ վերնասրահ։ Կարմիր թաւիշով պատուած նստարանները, ոսկեզօծ զարդանախշերը եւ զարդարուն առաստաղը շէնքին կու տային իւրայատուկ տեսք։
Թեփեպաշը թատրոնը շուրջ մէկ դար կարեւոր դեր ունեցած է Կոստանդնուպոլսոյ մշակութային կեանքին մէջ՝ հիւրընկալելով բազմաթիւ թատերական եւ օփերային ներկայացումներ։ Հոն գործունէութիւն ծաւալած է նաեւ Տարուլպետային, որ հետագային վերածուած է Քաղաքային թատրոններու։ 1970-ին շէնքը հրդեհուած եւ ամբողջութեամբ այրած է՝ աւարտելով շուրջ մէկդարեայ պատմութիւնը։
Յովսէփ Ազնաւուրի ստեղծագործական ժառանգութիւնը կը շարունակէ մնալ Կոստանդնուպոլսոյ բազմաշերտ ճարտարապետական եւ մշակութային պատմութեան կարեւոր մասերէն մէկը։