Ուիլյամ Սարոյեան (1908–1981) ամերիկահայ գրող մըն է, որուն ստեղծագործութիւններուն մէջ կեդրոնական նիւթերն են մարդկային ցաւը, հայրենազրկումը եւ ներգաղթեալներու կեանքը։ Ան ծնած է Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու Ֆրեզնօ քաղաքին մէջ՝ Պիթլիսէն գաղթած հայկական ընտանիքի մը մէջ։

Մանկութեան տարիներուն, հօր կորուստէն ետք, ան յայտնուած է ծանր պայմաններու մէջ, սակայն վաղ տարիքէն սկսած է գրել մարդոց մասին՝ պարզ ու զգացական լեզուով։

1933-ին տպագրուած է անոր առաջին պատմուածքը, իսկ 1934-ին՝ The Daring Young Man on the Flying Trapeze and Other Stories ժողովածուն, որ մեծ ճանաչում բերած է իրեն։ 1939-ին արժանացած է Pulitzer Prize for Drama-ին՝ The Time of Your Life թատերգին համար, սակայն հրաժարած է զայն ընդունելէ։ Անոր գրական ոճը յայտնի է «Saroyanesque» անունով։

Սարոյեան գրած է 60-է աւելի ստեղծագործութիւններ, ուր մարդն է կեդրոնը՝ իր յոյսերով, ցաւերով եւ արժանապատուութեամբ։ Ան բազմիցս այցելած է Հայաստան, իսկ 1978-ին Երեւանի մէջ նշած է իր 70-ամեակը։ Անոր աճիւնին մէկ մասը կը հանգչի Երեւանի Կոմիտասի անուան պանթէոնին մէջ։

Անոր գործերը յատկապէս կ՚անդրադառնան հայ ներգաղթեալներու կեանքի դժուարութիւններուն եւ ինքնութեան պահպանման՝ ընդգծելով մարդկայնութեան եւ սիրոյ ուժը։