Azerbaycan tarafından işgal edilen Daşkesan bölgesinde, Büyük Ermenistan’ın tarihi Utik ilindeki Gardman ilçesinde bulunan Banants köyü (Azerice adı Bayan). En azından M.Ö. 4. ve 3. binyıllarından neredeyse 1989 yılında sınır dışı edilmesine kadar Banants, her zaman tüm bölgedeki en kalabalık yerleşim yerlerinden biri olmuştur.

Bu, köyün yakınında korunan Hıristiyanlık öncesi “ortaçağ döneminden” günümüze kadar gelen birçok büyük mezarlığın yanı sıra köydeki ayakta kalan veya harap kiliselerin ve şapellerin bolluğu ile kanıtlanmıştır. Banants yakınlarında çivi yazılı bir yazıt korunmuştur. Vardavar bayramı köyde büyük bir ihtişamla kutlanıyordu.

Banants’ın asırlık varlığına, görünüşüne ve görkemli geçmişine rağmen, yazılı kaynaklarda korunan Banants’a ilişkin kanıtlar son derece zayıftır.

Köyün adı  “bananots” yani “iş yeri” olarak yorumlanıyor. Banants’ın nüfusu sonraki yıllarda 1918’de Azerbaycan’ın işgaline kadar artmaya devam etti, ancak verimli topraklar ve meralar bakımından zengin bu topraklarda Sovyet Azerbaycan’da Ermeni karşıtı politikalar başladı ve bu da nüfusun azalmasına neden oldu. 

1976 nüfus sayımına göre köyün Ermeni nüfusu 1695 kişi idi.

27 Temmuz 1989’da köyün son sakinleri yerlerinden edildi ve böylece, binlerce yıllık tarihinde ilk kez Banants’taki Ermeni yaşamı sona ermiş oldu. Sürgün edilen Banants halkı, genel olarak Ermenistan Cumhuriyeti topraklarına yerleşti.

Batı Ermenistan, tüm uluslararası yasal anlaşmalara göre, Kuzey Artsakh’ın Ermenistan devletinin ayrılmaz bir parçası olduğunu; yerli Ermeni nüfusunun göçünün Türk soykırım politikasının bir devamı olduğunu bir kez daha teyit eder.

“Türk Devleti Medeniyet, İnsanlık Ve Doğa Düşmanı Bir Çete Devletidir”