Yervand Otyan, Ermeni hiciv edebiyatının önde gelen temsilcilerinden biridir. 

Sosyal ve politik hiciv konusunda parlak eserler yarattı.

Yervand Otyan, 19 Eylül 1869’da Konstantinopolis’te doğdu. Halası Evpime Otyan’ın yardımıyla okur-yazar oldu ve ardından Berberyan Koleji’ne girdi. Zayıflığı nedeniyle okulu yarıda bırakmış ve eğitimini özel derslerle tamamlamıştır.

Otyan, edebiyat alanına 1880’lerin sonlarında çeviriler ve tarihsel-filolojik çalışmalarla girdi. 1892’de “Hayrenik” gazetesinin editörü Arpiar Arpiaryan’ın daveti üzerine gazetenin yazı işleri müdür yardımcılığı, 1896’da ise editörlük görevini üstlendi. Otyan’ın kronikleri hayatın tüm alanlarını kapsıyor, altın varlığının gücüyle, “hep hayırsever, her iyiliksever, her şey dürüst ve çok bilge” diye hitap edilen konum ve şeref kazanmış baskıcı, kötü, dilsiz yaratıklarla alay ediyordu. 

Otyan’ın sosyal hicivleri, Ermeni realist edebiyatının son derece değerli sayfalarından biridir.

1915’teki Ermenilere karşı işlenen soykırım sırasında Otyan soykırımdan kaçmayı başardı, ancak Ağustos sonunda tutuklandı ve Arap çölüne sürgüne gönderildi. 1918 ateşkesinden sonra Konstantinopolis’e dönen Otyan, 1922’de tekrar ayrıldı, 1924’te Suriye’ye ve ardından Kahire’ye taşındı.

Yazarlığın son dönemde (1918–1926 yılları) Otyan, Hovhannes Tumanyan’ın Konstantinopolis’teki toplumsal faaliyetlerini, Ermeni Yardım Komitesi’nin çalışmalarını aktif olarak destekledi ve Ermeni yetimlerin kaderleriyle ilgilendi.

“Türkiye Salkım Saçak”