Eski zamanlardan beri Batı Ermenistan’daki Maraş,  gelişen bir sanat ve zanaat merkezi olarak biliniyordu, orada Ermeni varlığı her zaman ağırlıklı oldu.

Terzilik, boyacılık, ayakkabıcılık, mobilya, kuyumculuk, değirmencilik vb., Ermenilere özgü zanaatlardır. Ermeniler, el sanatları ile hem şehirlerde hem de kırsal bölgelerde uğraşırlardı.

İlçe nüfusunun büyük çoğunluğu hayvancılık ve tarımla uğraşmaktadır. Tarım ve hayvancılığın dışında köylerin nüfusu kerestecilikle uğraşmaktadır. Çevredeki ormanlardan ağaçlar keserek kütük, kereste ve marangozluk için diğer hammadde elde etmektedir.

20. yüzyılın başlarında ipekböceği yetiştiriciliği karlı bir iş olarak görülmeye başlandı. Ancak  birçok zanaat gibi ipekböceği yetiştiriciliği de Maraş’tan Ermeni unsurunun ortadan kalkmasıyla sona erdi.

Maraş şehri, zanaat çeşitliliği ve bolluğu bakımından kıyaslanamayacak kadar zengindi.

“Batı Ermenistan Sen Çok Yaşa”